ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΣΧΕΔΙΑΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΤΡΟΧΑΙΑΣ – ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΗ ΠΕΖΟΥ

ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΣΧΕΔΙΑΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΤΡΟΧΑΙΑΣ

Το γραφείο μας ανέλαβε την άσκηση αγωγής για την αποζημίωση πεζού, ο οποίος βαδίζοντας στο οδόστρωμα τραυματίστηκε από αυτοκίνητο, το οποίο εκινείτο ομόρροπα και παράλληλά του. Η ιδιαιτερότητα της συγκεκριμένης υπόθεσης έγκειται στο γεγονός ότι το πρόχειρο σχεδιάγραμμα της τροχαίας, το οποίο είχε συνταχθεί απουσία του τραυματία, τον εμφάνιζε να επιχειρεί να διασχίσει κάθετα την οδό, από σημείο όπου δεν υπάρχουν διαβάσεις και εξ αυτού του λόγου να τραυματίζεται. Επίσης ο οδηγός του αυτοκινήτου δεν αποδέχθηκε την υπαιτιότητά του, αλλά αντιθέτως υποστήριζε ότι ο πεζός «πετάχτηκε» ξαφνικά μπροστά του. Από το φωτογραφικό υλικό που προσκομίσαμε, από την κατάθεση μάρτυρα που αποδεδειγμένα βρέθηκε στο σημείο του ατυχήματος λίγα λεπτά μετά τον τραυματισμό και από το σύνολο των ισχυρισμών που προβάλαμε,  κατορθώσαμε επιτυχώς να ανατρέψουμε το σχεδιάγραμμα της τροχαίας και να πείσουμε το δικαστήριο για τα πραγματικά περιστατικά. Η υπ’ 116/2018 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών έκανε πλήρως δεκτούς τους ισχυρισμούς μας και δέχτηκε ότι ο πεζός περπατούσε αναγκαστικά στο οδόστρωμα καθώς δεν μπορούσε να ανέλθει στο πεζοδρόμιο εξαιτίας των σταθμευμένων αυτοκινήτων και των κάδων απορριμμάτων που υπήρχαν στο σημείο. Το δικαστήριο δέχτηκε επίσης ότι το αυτοκίνητο κινούμενο στην ίδια κατεύθυνση με αυτόν το κτύπησε κατά τη στιγμή που διερχόταν από δίπλα του, επειδή ο οδηγός του δεν υπολόγισε ορθά τις μεταξύ τους αποστάσεις. Το κείμενο της απόφασης είναι το εξής :

«….Την 21-11-2015 και περί ώρα 20.00, επισυνέβη αυτοκινητικό ατύχημα, παθών του οποίου υπήρξε ο ήδη ενάγων. Ειδικότερα, ο παθών, κατά το χρόνο εκείνο ευρίσκετο επί της οδού Ζ., στο Π. Φ., όπου στο ύψος του οικοδομικού αριθμού …. πραγματοποίησε στάθμευση του οχήματός του, εκ δεξιών της πορείας του και µε µέτωπο προς τη Λ. Συγγρού. Αφού στάθμευσε, αποβιβάστηκε από το όχημά του και ξεκίνησε να κινείται παράλληλα του οχήματός του, µη δυνάμενος να ανέλθει άμεσα επί του πεζοδρομίου αφού έμπροσθεν του οχήματός του ήταν τoπoθετηµένοι κάδοι απορριμμάτων του δήμου Π. Φ, οι οποίοι καταλάμβαναν χώρο μήκους περί τα 7 μέτρα, εκτεινόμενοι μέχρι τη διασταύρωση της οδού Ζ. µε την κάθετη αυτής οδό Π., µε αποτέλεσμα να είναι υποχρεωμένος να βαδίσει επί του οδοστρώματος μέχρι να προσεγγίσει την ανωτέρω διασταύρωση, όπου τότε µόνο θα είχε τη δυνατότητα να ανέλθει στο πεζοδρόμιο. Κατά τον ίδιο χρόνο, επί της οδού Ζ εκινείτο το υπ’ αριθµ. κυκλοφορίας ….ΙΧΕ αυτοκίνητο ιδιοκτησίας του ……..ασφαλισμένο στην εναγοµένη ασφαλιστική εταιρία, µε πορεία προς τη Λ. Σ. Εν ω χρόνο  ο ενάγων είχε διανύσει περί το ένα μέτρο επί του οδοστρώματος, δέχτηκε αιφνιδίως κτύπημα από το εμπρόσθιο δεξιό μέρος του παραπάνω αυτοκινήτου, µε αποτέλεσμα να επιπέσει επί του οδοστρώματος. Αποκλειστικά υπαίτιος του ενδίκου ατυχήματος και των εξ αυτού αποτελεσμάτων είναι ο ασφαλισμένος της εναγοµένης οδηγός, ο οποίος δεν οδηγούσε µε σύνεση και προσοχή ως µέσος οδηγός. Η δε αμέλειά του συνίσταται στο ότι δεν κατέβαλε την κατ’ αντικειμενική κρίση απαιτούμενη επιμέλεια και προσοχή, και εξ αυτού του λόγου δεν λάμβανε συνεχώς υπόψη του τις επικρατούσα; συνθήκες και ειδικότερα τη στενότητα του οδοστρώματος, πλάτους λωρίδας 5,85 µέτρων συνολικά το οποίο καταλαμβανόταν εν µέρει και  από σταθμευμένα αυτοκίνητα, και ενώ κινούνταν επί της οδού, δεν τήρησε απόσταση ασφαλείας από τον πεζό που βάδιζε στην άκρη του οδοστρώματος, τον οποίον όφειλε να είχε διακρίνει, αφού αυτός εκινείτο έμπροσθεν του οπτικού του πεδίου, διήλθε δε χωρίς προσοχή από αριστερά του, µε αποτέλεσμα να επιπέσει σε αυτόν και να τον τραυματίσει, ενώ θα έπρεπε να προσέξει τον πεζό και να τον διευκολύνει να ανέλθει στο πεζοδρόμιο, µειώνοντας ταχύτητα και διακόπτοντας ακόμα την πορεία του οχήματός του, αφού ήταν λίαν επισφαλής η ταυτόχρονη διέλευση του οχήματος από αριστερά του πεζού. Αντίθετα δεν αποδείχθηκε συνυπαιτιότητα του ενάγοντα στην πρόκληση του τραυματισμού του, καθόσον αυτός βάδιζε στο άκρο δεξιό του οδοστρώματος, συννόµως, κατ’ άρθρο 38 παρ. 2 ΚΟΚ, ενόψει του ότι, όπως προαναφέρθηκε, ήταν αδύνατο στο ύψος αυτό η διέλευση πεζών προς το πεζοδρόμιο λόγω των παραπάνω εμποδίων, η δε κίνηση του ζημιογόνου οχήµατος ήταν επί τοσούτον αιφνιδία, ώστε ο ήδη ενάγων δεν διέθετε χρονικό περιθώριο αντίδρασης. Δεν αποδείχθηκε ότι ο ενάγων παρενεβλήθη αιφνιδίως στην πορεία του οχήματος, άλλωστε, όπως προκύπτει από την έκθεση αυτοψίας, η ζημία του οχήματος είναι στο εμπρόσθιο δεξιό μέρος του (σημείο υποδεικνύον ότι το όχηµα επέπεσε επί του πεζού) και όχι επί του δεξιού µέρους του, συνεπώς δεν προκύπτει ότι ο πεζός επέπεσε επί του οχήματος, όπως υπολαμβάνει η εναγοµένη, ισχυριζόμενη ότι το ζημιογόνο όχημα ευρίσκετο έμπροσθεν του ενάγοντος όταν αυτός επιχείρησε να βαδίσει επί του οδοστρώματος….»

  Χρήστος Μέμτσας   Φεβ 14, 2018   Uncategorized   Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΣΧΕΔΙΑΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΤΡΟΧΑΙΑΣ – ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΗ ΠΕΖΟΥ Read More

Άκυρη δήλωση άφεσης χρέους από ασφαλισμένο προς την ασφαλιστική εταιρεία λόγω πλάνης

Το γραφείο μας χειρίστηκε με επιτυχία υπόθεση πελάτη μας, ο οποίος πείστηκε από συνεργάτη της εταιρείας στην οποία ασφάλιζε την αστική ευθύνη για τις προς τρίτους υλικές ζημιές που προκαλούνται από την κυκλοφορία της δίκυκλης μοτοσικλέτας του, να υπογράψει δήλωση ανάκλησης της αρχικής του δήλωσης ατυχήματος αλλά και δήλωση άφεσης χρέους. Το περιεχόμενο της εν λόγω δήλωσης ήταν ότι παραιτείται από κάθε αξίωση και δικαίωμα που απορρέει από το ασφαλιστήριο συμβόλαιο και αναλαμβάνει με δικά του έξοδα να καλύψει τις απαιτήσεις του ιδιοκτήτη του οχήματος στο οποίο προκάλεσε υλικές ζημιές. Πρόκειται για μία παλαιά τακτική κάποιων ασφαλιστικών εταιρειών, η οποία παλαιότερα είχε οδηγήσει σε καταφανώς άδικες αποφάσεις των ελληνικών δικαστηρίων αλλά ήδη από το έτος 2002 και δυνάμει της υπ΄ αριθμ. 151/2002 απόφασης του Αρείου Πάγου οι παραπάνω άδικες συνέπειες για τους ανυποψίαστους ασφαλισμένους είχαν πάψει να υφίστανται. Όμως 15 έτη αργότερα επανέρχονται στο προσκήνιο αντίστοιχες πρακτικές, οι οποίες χρήζουν ιδιαίτερης προσοχής και σωστών νομικών χειρισμών. Στην συγκεκριμένη περίπτωση αποδείξαμε ενώπιον του Ειρηνοδικείου Αχαρνών ότι ο πελάτης μας οδηγήθηκε στην συγκεκριμένη δήλωση ανάκλησης και άφεσης χρέους από ουσιώδη πλάνη ως προς τα πραγματικά περιστατικά και για τον λόγο αυτό η δήλωση του ήταν άκυρη, διότι εάν γνώριζε την πραγματική κατάσταση – εν προκειμένω ότι θα πληρώσει ο ίδιος τα χρήματα στον ζημιωθέντα για την ζημία που του προκάλεσε και όχι η ασφαλιστική εταιρεία – δεν θα επιχειρούσε την συγκεκριμένη δικαιοπραξία (δήλωση). Το δικαστήριο έκανε δεκτούς τους ισχυρισμούς μας και εξέδωσε την υπ’ αριθμ. 52/2017 απόφασή του, απόσπασμα της οποίας παραθέτουμε :

«…..Τα άρθρα 140 και 141 ΑΚ ορίζουν αντιστοίχως ότι, αν κάποιος καταρτίζει δικαιοπραξία και η δήλωσή του δεν συμφωνεί, από ουσιώδη πλάνη, µε τη βούλησή τoυ έχει δικαίωμα να ζητήσει την ακύρωση της δικαιοπραξίας  καθώς και ότι, «η πλάνη είναι ουσιώδης όταν αναφέρεται σε σημείο τόσο σπουδαίο για την όλη δικαιοπραξία ώστε, αν το πρόσωπο γνώριζε την πραγματική κατάσταση, δεν θα επιχειρούσε τη δικαιοπραξία. Κατά την έννοια των ανωτέρω διατάξεων η πλάνη αυτή κατά τη δήλωση βουλήσεως, ήτοι η διάσταση μεταξύ δηλώσεως και βουλήσεως, συνεπεία εσφαλμένης από τον δηλούντα, της απαιτούμενης για τον προσδιορισμό της βουλήσεως πραγματικής καταστάσεως, η οποία (πλάνη) µπορεί να είναι και αποτέλεσμα απάτης (άρθρο 147 ΑΚ),που είναι δυνατόν να παρέχει στον πλανηθέντα το δικαίωμα να ζητήσει την ακύρωση της δικαιοπραξίας όταν είναι ουσιώδης, µπορεί να αφορά ακόµη και στο περιεχόμενο της δηλώσεως, ακόµη και αν αυτή έχει σχέση µε το δίκαιο, και δη ως προς το είδος της δικαιοπραξίας ή τη νομική ενέργεια κάποιου όρου ή ως προς τις νομικές συνέπειες κάποιας δηλώσεως (ΑΠ 151/2002 NOMOS).

Στην προκειμένη περίπτωση, από το αυτά ως άνω αποδεικτικά στοιχεία προέκυψαν επιπλέον τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Αμέσως µετά το προαναφερόμενο ατύχημα ο παρεμπιπτόντως εναγόµενος, υπέβαλε προς την κυρίως εναγοµένη και παρεμπιπτόντως ενάγουσα την από 10.11.2014 δήλωση για τις; συνθήκες του ατυχήματος. Στη συνέχεια όμως, την 8.4.2015, µε νέα δήλωσή του, ανακάλεσε την προηγούμενη δήλωσή του, αναλαμβάνοντας να καταβάλει εξ ολοκλήρου στην παρεμπιπτόντως ενάγουσα κάθε ποσό το οποίο αυτή θα κατέβαλε στον ζημιωθέντα κυρίως ενάγοντα. Η δήλωση αυτή, που απηύθυνε προς την παρεμπιπτόντως ενάγουσα η οποία είχε πραδιατυπωµένο περιεχόμενο εμφανίζοντας κενά µόνο ως προς το σημεία όπου θα έπρεπε να συμπληρωθούν το στοιχεία του δηλούντος, ο χρόνος και ο τόπος του ατυχήματος, τα στοιχεία της δήλωσης ατυχήματος και η ημερομηνία υποβολής της, περιείχε δήλωση προς σύναψη σύμβασης άφεσης χρέους. Πλην όμως αυτή είναι ακυρώσιμη, λόγω πλάνης του παρεμπιπτόντως εναγοµένου, που προκλήθηκε από την αντισυµβληθείσα υπάλληλο της παρεμπιπτόντως ενάγουσας, αφού ο ανωτέρω εναγόµενος επειδή δεν ανέγνωσε το σχετικό έντυπο της δήλωσης, είχε την εσφαλμένη αντίληψη ότι υπέγραψε, µε την υπόδειξη της αρμόδιας υπαλλήλου της παρεμπιπτόντως ενάγουσας, η οποία ήταν υπάλληλος της δικής του ασφαλιστικής εταιρίας και ως εκ τούτου ήταν εύλογη η εντύπωση και η εμπιστοσύνη του ότι τούτη λειτουργούσε προς το συμφέρον του, έγγραφο το οποίο είχε ορισμένο περιεχόμενο και δη τις τελικές διατυπώσεις για την πληρωμή του κυρίως ενάγοντος από την παρεμπιπτόντως ενάγουσα, ήτοι για την κάλυψη της ευθύνης του ατυχήματος από την ίδια, ενώ εάν γνώριζε ότι απηύθυνε δήλωση προς σύναψη σύμβασης άφεσης χρέους, δεν θα την επιχειρούσε, αφού η βούλησή του ήταν να αναλάβει η παρεμπιπτόντως ενάγουσα την ασφαλιστική της ευθύνη εκ της επελεύσεως του ατυχήματος και όχι να απαλλαγεί αυτή από την ευθύνη για το ατύχημα που είχε προκληθεί. Η πλάνη του δε αυτή είναι, κατά τα πρoεκτεθέντα, ουσιώδης και συνεπώς η μεταξύ της παρεμπιπτόντως ενάγουσας και του παρεμπιπτόντως εναγοµένου καταρτισθείσα σύμβαση ασφάλισης δεν κατέστη ανενεργή, συνεπεία της προαναφερόµενης σύμβασης άφεσης χρέους. Το ότι ο εναγόµενος βρισκόταν σε ουσιώδη πλάνη κατά το ανωτέρω, όταν υπέγραφε την ως άνω δήλωση ανάκλησης αποδείχτηκε κατά κύριο λόγο από την κατάθεση τoυ κυρίως ενάγοντα στο ακροατήριο του Δικαστηρίου τούτου, η οποία περιέχεται στο ταυτάριθµα µε την παρούσα πρακτικά δίκης, ο οποίος, χωρίς να εξαρτά έννομο συμφέρον, δήλωσε επί λέξει τα εξής: « … ήρθε η ασφαλιστική εταιρία συμφώνησε, είχα πάρει τηλέφωνο στην ασφαλιστική εταιρία εγώ, µου λέει σε είκοσι (20) ημέρες να έρθετε να πληρωθείτε, μετά από είκοσι (20) ημέρες που πήρα τηλέφωνο μου λέει (σ.σ η ασφαλιστική) ήρθε ο Κ.. λέει και έκανε ανάκληση της δήλωσής του, μόλις τον πήρα τηλέφωνο εγώ τον Κ… μου λέει εγώ υπέγραψα ένα χαρτί μου λέει για να πληρωθείς έτσι μου είπε η κοπέλα (ενν η υπάλληλος της ασφαλιστικής) δεν υπέγραψα καμία ανάκληση ούτε ξέρω τι είναι η ανάκληση…»

Κατόπιν των ανωτέρω, πρέπει η παρεμπίπτουσα αγωγή να απορριφθεί ως αβάσιμη στην ουσία της……..»

  Χρήστος Μέμτσας   Οκτ 24, 2017   Uncategorized   Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Άκυρη δήλωση άφεσης χρέους από ασφαλισμένο προς την ασφαλιστική εταιρεία λόγω πλάνης Read More

τραυματισμός οδηγού μοτοσικλέτας από το άνοιγμα της πόρτας αυτοκινήτου

Το γραφείο μας χειρίστηκε υπόθεση τραυματισμού άνδρα 67 ετών, ο οποίος τραυματίστηκε (τραυματικός πνευμονοθώρακας) μετά από σύγκρουση της μοτοσικλέτας που οδηγούσε με προσωρινά σταθμευμένο αυτοκίνητο, ο συνοδηγός του οποίου άνοιξε αιφνίδια και χωρίς να ελέγξει την πόρτα του προκειμένου να αποβιβαστεί. Ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι το γραφείο μας ανέλαβε την υπόθεση δύο έτη μετά τον τραυματισμό του εντολέα μας και ενώ του είχε καταβληθεί από την ασφαλιστική του εταιρεία στο πλαίσιο του φιλικού διακανονισμού και εξωδικαστικού συμβιβασμού το ποσό αποκατάστασης των υλικών ζημιών που υπέστη η μοτοσικλέτα του και ένα ελάχιστο ποσό 18,00 € για τον σοβαρό τραυματισμό του. Φυσικά ο εν λόγω συμβιβασμός ήταν αισχροκερδής λόγω της εμφανούς δυσαναλογίας παροχής αντιπαροχής.

Το Μονομελές Πρωτοδικείου Αθηνών εξέδωσε την υπ’ αριθμ. 1120/2017 απόφασή του με την οποία επιδίκασε στον εντολέα μας χρηματική ικανοποίηση για την ηθική βλάβη που υπέστην εξαιτίας του τραυματισμού του, τα εισοδήματα  που απώλεσε εξαιτίας της αδυναμίας του να εργαστεί, τις δαπάνες για φάρμακα και ποσό για τις υπηρεσίες αποκλειστικής νοσοκόμας που του παρείχε η σύζυγός του καθ’ όλο το διάστημα της τρίμηνης αδυναμίας του να αυτοεξυπηρετηθεί.

Ακολουθούν αποσπάσματα της απόφασης

«….Όταν η παραπάνω οδηγός έφτασε στο ύψος του ΟΑ 100 της παραπάνω Λεωφόρου στην οποίο κινείτο, διέκοψε προσωρινά την πορεία της προκειμένου να αποβιβάσει τη συνοδηγό της…… Η τελευταία όμως αιφνίδια και ανέλεγκτα άνοιξε την εμπρόσθια δεξιά θύρα του οχήματος, τη στιγμή που διερχόταν στο δεξιό άκρο της Λεωφόρου ο ενάγων, καθόσον υπήρχε επαρκής χώρος για την παράλληλη κίνηση της μοτοσικλέτας και του οχήματος εντός της ίδιας λωρίδας, με αποτέλεσμα να χτυπήσει τη μοτοσικλέτα του ενάγοντος, να χάσει ο ενάγων τον έλεγχο της μοτοσικλέτας και να επιπέσει με τη δεξιά πλευρά της μοτοσικλέτας στα υπάρχοντα εκ δεξιών προστατευτικά κιγκλιδώματα και να προκληθεί ο τραυματισμός του ενάγοντος. Σύμφωνα με τα πλήρως ως άνω αποδειχθέντα περιστατικά, η σύγκρουση των δύο οχημάτων οφείλεται σε αποκλειστική υπαιτιότητα της παραπάνω οδηγού του ασφαλισμένου στην εναγομένη οχήματος, η οποία από έλλειψη προσοχής και σύνεσης την οποία επιδεικνύει ο μέσος συνετός οδηγός, κατά την οδήγηση του οχήματος του, δεν είχε διαρκώς τεταμένη την προσοχή της, ούτε είχε τον πλήρη έλεγχο και την εποπτεία του οχήματός της, ώστε να μπορεί σε κάθε στιγμή να εκτελεί τους απαιτούμενους χειρισμούς, παρά τις επιβαλλόμενες από το άρθρο 12 παρ.1 και 19 παρ. 1,2,3 του Ν.2696/1999 υποχρεώσεις, λαμβάνοντας συνεχώς υπόψη τις επικρατούσες συνθήκες, αφού αν και προτίθετο να αποβιβάσει την παραπάνω συνοδηγό της, δεν φρόντισε ώστε να μην προβεί αυτή στο άνοιγμα της δεξιάς θύρας προτού βεβαιωθεί ότι δεν θα κινδύνευαν από το άνοιγμά της άλλοι χρήστες της οδού, δεδομένου του ότι αν έλεγχε θα έβλεπε τον ενάγοντα (ο οποίος είχε επαρκή χώρο εντός της δεξιάς λωρίδας που κινείτο) να διέρχεται από τη δεξιά πλευρά της, ευρισκόμενο ήδη στο ύψος της δεξιάς θύρας της συνοδηγού και θα αντιλαμβανόταν ότι με το άνοιγμα της θύρας Θα ανέκοπτε την πορεία του καθόσον Θα προσέκρουε σε αυτήν. Από κανένα στοιχείο της δικογραφίας δεν προκύπτει ότι ο ενάγων οδηγούσε τη μοτοσικλέτα του με μεγάλη ταχύτητα και ότι επιχείρησε να προσπεράσει από δεξιά ενώ δεν υπήρχε επαρκής χώρος, καθόσον ο ενάγων κινείτο ήδη παράλληλα με το όχημα της ασφαλισμένης στην εναγομένη οδηγού, στην ίδια λωρίδα κυκλοφορίας, βρισκόταν δε στο ύψος της δεξιάς θύρας του συνοδηγού όταν συνέβη το ατύχημα, ήτοι θα έπρεπε να είχε γίνει αντιληπτός από την οδηγό προτού αυτή επιτρέψει τα άνοιγμα της θύρας και την αποβίβαση της συνοδηγού, απορριπτομένου ως κατ’ ουσίαν αβάσιμου του νόμιμου κατ’ άρθρον 300 ΑΚ ισχυρισμού της εναγομένης…..

Αποτέλεσμα της άνω σύγκρουσης ήταν ο τραυματισμός του ενάγοντος, ο οποίος διακομίσβηκε στο Γ.Ν.Α. «………..», όπου διαγνώστηκε ότι υπέστη κατάγματα πλευρών δεξιά και πνευμονικές θλάσεις αμφώ, τα οποία αντιμετωπίστηκαν συντηρητικά, καθώς και κάκωση κεφαλής και πηχεοκαρπικής (ΑΡ). ‘Έλαβε εξιτήριο στις ……, του εδόθησαν οδηγίες και φαρμακευτική αγωγή και του συνεστήθη τρίμηνη αναρρωτική άδεια και παρακολούθηση σε τακτική βάση στα ιατρεία της θωρακοχειρουργικής κλινικής. Επανεξετάστηκε άλλες τρεις φορές μετά τη νοσηλεία του, ήτοι τον Οκτώβριο, Νοέμβριο και Δεκέμβριο του 20…. (σχετ. ιατρικές γνωματεύσεις του άνω νοσοκομείου).

Εξαιτίας του τραυματισμού του από το ένδικο ατύχημα, είχε ανάγκη από αποκλειστική νοσοκόμα κατά την παραμονή του στο νοσοκομεία, για την οποία Θα απαιτείτο το ποσό των 70 ευρώ ημερησίως, κατά την κρίση του δικαστηρίου, κατά τα διδάγματα της κοινής πείρας και λογικής, ήτοι το συνολικό ποσό των 280 ευρώ (70 ευρώ Χ 4 ημέρες), καθώς από οικιακή βοηθό για 3 μήνες μετά την έξοδό του από το νοσοκομείο, ιδίως λόγω του διαγνωσθέντος κατά την έξοδο του τραυματικού αιμοπνευμοθώρακα και της ανάγκης συνεχούς λήψης οξυγόνου για 15 ώρες την ημέρα κατά το διάστημα αυτό (σχετ. εξιτήριο και ιατρική γνωμάτευση του άνω νοσοκομείου), για την οποία θα απαιτείτο το ποσό των 600 ευρώ, μηνιαίως, το οποίο είναι εύλογο, κατά την κρίση του δικαστηρίου, κατά τα διδάγματα της κοινής πείρας και λογικής, ήτοι το συνολικό ποσό των 1.800 ευρώ (600 ευρώ Χ 3 μήνες), χρέη δε αποκλειστικής νοσοκόμου και οικιακής βοηθού έκανε η σύζυγός του……. …….. Περαιτέρω, αποδείχθηκε ότι κατά την ημέρα του ατυχήματος, ο ενάγων εργαζόταν ως επιστάτης στην εταιρία «……..», με μηνιαίες μικτές αποδοχές ύψους 1.550,74 ευρώ, απουσίασε δε από την παραπάνω εργασία του κατά τα χρονικό διάστημα από την ημέρα του ατυχήματος μέχρι και την , οπότε και διέκοψε την εργασία του λόγω συνταξιοδότησης (σχετ. προσκομιζόμενα και επικαλούμενα έγγραφα από την εργασία του, βεβαίωση κι απόδειξη πληρωμής αποδοχών), με αποτέλεσμα να απωλέσει για τα παραπάνω διάστημα των δύο μηνών το συνολικό ποσό των 3.101,48 ευρώ (1.550,74 ευρώ μηνιαίως Χ 2 μήνες), για το οποίο δικαιούται αντίστοιχη αποζημίωση, αφαιρουμένου όμως του ποσού της επιδότησης που έλαβε από τον ασφαλιστικού του φορέα ΙΚΑ, ύψους 1.562,40 ευρώ, ήτοι δικαιούται συνολική αποζημίωση ύψους 1.539,08 ευρώ (3.101,48 -1,562,40 ευρώ) (σχετ έγγραφα ασφαλιστικού οργανισμού), Επίσης, απώλεσε για το άνω διάσημα των δύο μηνών και τις εργοδοτικές εισφορές που κατέβαλε ο εργοδότης του στα ασφαλιστικά ταμεία που ανήκε ΙΚΑ και ΤΣΜΕΔΕ, ύψους 376,21 ευρώ και 273,39 ευρώ, αντίστοιχα, ήτοι συνολικού ύψους 649,60 ευρώ, ήτοι απώλεσε από την άνω αιτία τα συνολικό ποσό των 1.299,20 ευρώ (649,60 ευρώ Χ 2 μήνες). Σημειώνεται ότι α τραυματισθείς δεν έχει άμεση αξίωση κατά του εργοδότη, προκειμένου να απαιτήσει τις εισφορές αυτές. όμως αυτές (εισφορές) δεν παύουν να αποτελούν όφελος για τον εργαζόμενο, η απολαβή του οποίου χάνεται για τον παραπάνω λόγο. ο εργαζόμενος τραυματισθείς για να απολαύσει το όφελος των εργοδοτικών εισφορών θα πρέπει είτε να τις καταβάλλει ο ίδιος με δικά του χρήματα, είτε να ασχοληθεί μεταγενέστερα με ίσο χρόνο. Τελικά οι εισφορές αυτές (εργοδοτικές και εργατικές) με την παραπάνω μορφή, αποτελούν ζημία (άρθρα 914ΑΚ) για τον παθόντα, ο οποίος’ δικαιούται να ζητήσει αποζημίωση από τον υπόχρεο (ΑΠ 291/2007, ΕλΔ 2007,1020, ΕφΑθ 4529/2008, ΕλΔ 2009,529). Περαιτέρω, δαπάνησε για τη συμμετοχή του στην αγορά φαρμάκων το συνολικό ποσό των 133,68 ευρώ, για- την αγορά συσκευής οξυγόνου το ποσό των 320 ευρώ, αφαιρουμένου όμως του ποσού των 150 ευρώ, το οποίο έλαβε από το ασφαλιστικό του ταμείο του, ήτοι δαπάνησε το ποσό των 170 ευρώ (320 ευρώ­ 150 ευρώ) (σχετ. αποδείξεις). Επομένως, πρέπει να γίνουν δεκτά ως ουσιαστικά βάσιμα όλα τα ανωτέρω κονδύλια. Ήτοι η συνολική θετική και αποθετική του ζημία ανήλθε στο ποσό των 5.221,96 ευρώ (280+ 1.800+ 1.539,08+ 1.299,20+ 133,68 +170).

Εκτός όμως από την αποζημίωση, πρέπει να επιδικασθεί στον ενάγοντα χρηματική ικανοποίηση για την αποκατάσταση της ηθικής βλάβης που υπέστη από το ένδικο ατύχημα, η οποία πρέπει να καθορισθεί στο ποσό των 10.000 ευρώ, το οποία το Δικαστήριο κρίνει εύλογο και δίκαιο σταθμίζοντας τις συνθήκες κάτω από τις οποίες έλαβε χώρα το ένδικο ατύχημα, τα διδάγματα της κοινής πείρας και της λογικής, το βαθμό ταυ πταίσματος της οδηγοί: του ζημιογόνου αυτοκινήτου, το είδος του τραυματισμού του ενάγοντος, τον χρόνο αποθεραπείας; την κοινωνική και οικονομική κατάσταση των διαδίκων φυσικών προσώπων. Πρέπει, συνεπώς να γίνει εν μέρει δεκτή η αγωγή, ως βάσιμη και κατ΄ ουσίαν και να αναγνωριστεί η υποχρέωση της εναγομένης να καταβάλει στον ενάγοντα το συνολικό ποσό των 15.221,96 ευρώ (5.221,96 +10.000): νομιμοτόκως από την επομένη της επίδοσης της αγωγής μέχρι την εξόφληση.

  Χρήστος Μέμτσας   Σεπ 28, 2017   Uncategorized   Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο τραυματισμός οδηγού μοτοσικλέτας από το άνοιγμα της πόρτας αυτοκινήτου Read More

Τραυματισμός πεζής – Παράσυρση από διερχόμενο όχημα – Κάταγμα έσω και έξω σφυρού

Τροχαίο ατύχημα- Τραυματισμός πεζής ευρισκόμενης στο οδόστρωμα πλησίον σταθμευμένου οχήματος- Παράσυρση από διερχόμενο όχημα. Αιμοσφύριο κάταγμα δεξιάς ποδοκνημικής – Κάταγμα έσω και έξω σφυρού. Χειρουργική επέμβαση εσωτερικής οστεοσύνθεσης. Επιδίκαση ιατρικών εξόδων και νοσηλίων, πλασματική δαπάνης υπηρεσιών συγγενικών προσώπων λόγω ανικανότητας αυτοεξυπηρέτησης για διάστημα πέντε μηνών. Επιδίκαση χρηματικής ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης.

Απόφαση 460/2014 Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών (απόσπασμα) : «Στις … και ώρα …. περίπου η ενάγουσα βρισκόταν κοντά στο με αριθμό κυκλοφορίας αυτοκίνητο, ιδιοκτησίας ….., που ήταν σταθμευμένο στην αριστερή πλευρά της οδού ………. στο ύψος του  Ο.Α…., στην περιοχή του ……. Η παραπάνω οδός είναι μονόδρομος και το παραπάνω σταθμευμένο όχημα βρισκόταν επάνω στο αριστερό πεζοδρόμιο. Η ενάγουσα κρατούσε στα χέρια της τον ανήλικο …. και κατευθύνθηκε πεζή στην δεξιά πλευρά του παραπάνω αυτοκινήτου ώστε να επιβιβαστεί το ανήλικο στο ειδικού τύπου παιδικό κάθισμα που βρισκόταν στις πίσω θέσεις. Πριν προλάβει να ανοίξει την πόρτα του αυτοκινήτου αντιλήφθηκε δύο οχήματα να διέρχονται την οδό ….. Για το λόγο αυτό πλησίασε και ακούμπησε με το σώμα της την πόρτα του σταθμευμένου οχήματος, ώστε να υπάρχει επαρκής χώρος να διέλθουν τα αυτοκίνητα. Το πρώτο όχημα πέρασε χωρίς κανένα πρόβλημα. Ακριβώς πίσω κινούνταν το με αριθμό κυκλοφορίας …. αυτοκίνητο που οδηγούσε ο πρώτος εναγόμενος και το οποίο ήταν ασφαλισμένο για την έναντι τρίτων αστική ευθύνη στη δεύτερη εναγομένη ασφαλιστική εταιρία. Ο εναγόμενος κινούμενος χωρίς να έχει διαρκώς τεταμένη την προσοχή του και με υπερβολική για τις περιστάσεις ταχύτητα, χωρίς να λάβει υπόψη του ότι ο δρόμος ήταν στενός και ότι υπήρχε πεζή στην άκρη του οδοστρώματος, επέπεσε με σφοδρότητα με τον πίσω δεξιό τροχό του αυτοκινήτου του στο δεξί πόδι της ενάγουσας, η οποία στη συνέχεια έπεσε στο οδόστρωμα. Από τα αποδειχθέντα αυτά πραγματικά περιστατικά προκύπτει ότι το επίδικο τροχαίο ατύχημα οφείλεται αποκλειστικά σε υπαιτιότητα του πρώτου εναγομένου, ο οποίος παραβίασε τα άρθρα 12 παρ. 1, 19 παρ. 1 Κ.Ο.Κ. Περαιτέρω  αποδείχθηκε ότι η ενάγουσα αμέσως μετά το επίδικο συμβάν μεταφέρθηκε στα εξωτερικά ιατρεία  …., όπου διαπιστώθηκε «αιμοσφύριο κάταγμα δεξιάς ποδοκνημικής». Στις … εξετάστηκε από τον ορθοπεδικό χειρουργό…., ο οποίος δαιπίστωσε ότι η ενάγουσα είχε υποστεί και κάταγμα έσω και έξω σφυρού και από ρήξη κνημοπερονικής και την υπέβαλε σε χειρουργική επέμβαση εσωτερικής οστεοσύνθεσης… Την …. κρίθηκε απαραίτητη η εκ νέου υποβολή της σε χειρουργική επέμβαση στο νοσοκομείο……….., ώστε να γίνει αντικατάσταση της μίας βίδας εκ των υλικών της οστεοσύνθεσης, προκειμένου  να επιτευχθεί καλύτερη συμπίεση. Στις …. εισήχθη εκ νέου στο Νοσοκομείο …, ώστε να γίνει αντικατάσταση της μίας βίδας εκ των υλικών της οστεοσύνθεσης. Επίσης αποδείχθηκε ότι η ενάγουσα για χρονικό διάστημα τεσσάρων μηνών .. καθώς επίσης και για διάστημα ενός μήνα μετά την επέμβαση αφαίρεσης υλικών οστεοσύνθεσης …, αδυνατούσε να αυτοεξυπηρετηθεί και η μετακίνησή της γινόταν με δυσκολία.  Επομένως λόγω αυτής της κατάστασης της υγείας της, η ενάγουσα είχε ανάγκη οικιακής βοηθού, την οποία υποκατέστησαν ο σύζυγός της….. και ο υιός της…, οι οποίοι βρίσκονταν συνεχώς κοντά της παρέχοντας κάθε δυνατή φροντίδα και περιποίηση. Η δαπάνη για απασχόληση οικιακής βοηθού ανερχόταν κατά το χρόνο εκείνο σε … ευρώ μηνιαίως…. Επομένως συνολικά για το πιο πάνω χρονικό διάστημα των 5 μηνών, η δαπάνη αυτή ανέρχεται στο ποσό των ……. Για την υποβολή της στην  χειρουργική επέμβαση στις …… η ενάγουσα κατέβαλε στην κλινική … τα παρακάτω ποσά: για ορθοπεδικές εξετάσεις και ακτινολογικό έλεγχο…, για νοσήλια από … έως…., για αμοιβή ιατρών….. το ποσό των … ευρώ και συνολικά….. ευρώ. Από το ποσό αυτό …. το ποσό που επιβαρύνθηκε η ίδια ανέρχεται σε ….. ευρώ…  Εκτός από την αποκατάσταση της υλικής ζημιάς της ενάγουσας πρέπει να επιδικαστεί σ΄ αυτήν και χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης που της προξένησε ο κατά προαναφερόμενα τραυματισμός της, η οποία (χρηματική ικανοποίηση) αφού ληφθεί υπόψη το είδος του τραυματισμού, ο χρόνος παραμονής της στο νοσοκομείο, ο χρόνος που αδυνατούσε να αυτοεξυπηρετηθεί, τα προβλήματα που δημιουργήθηκαν στις δραστηριότητές της, η ταλαιπωρία που υπέστη από τις συνεχείς χειρουργικές επεμβάσεις, ο βαθμός υπαιτιότητας του πρώτου εναγομένου και γενικότερα η οικονομική και κοινωνική κατάσταση της ενάγουσας, πρέπει να οριστεί σε …… ευρώ».   

  Χρήστος Μέμτσας   Ιούν 01, 2017   Uncategorized   Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Τραυματισμός πεζής – Παράσυρση από διερχόμενο όχημα – Κάταγμα έσω και έξω σφυρού Read More

Παράσυρση πεζού που είχε διασχίσει το μεγαλύτερο τμήμα της οδού

Τροχαίο Ατύχημα – Τραυματισμός – Παράσυρση πεζού που είχε διασχίσει το μεγαλύτερο τμήμα της οδού – Επιδίκαση χρηματικής ικανοποίησης για ηθική βλάβη παθόντος πεζού.

Απόφαση 98/2016 Ειρηνοδικείου Νέας Ιωνίας : « ….η αμέλεια του … (οδηγού του Ι.X.) συνίσταται στο ότι δεν οδηγούσε με διαρκώς τεταμένη την προσοχή του κατά την οδήγηση του οχήματός του και δεν είχε τον πλήρη έλεγχο και την εποπτεία του οχήματός του, ώστε να είναι σε θέση κάθε στιγμή να εκτελέσει τους απαιτούμενους χειρισμούς, λαμβάνοντας υπόψη και το γεγονός ότι πλησίαζε σε ισόπεδο κόμβο (διασταύρωση), καθώς δεν αντιλήφθηκε την είσοδο και την κίνηση του πεζού ενάγοντος, επί της οδού ……….., εν όψει του ότι η ορατότητά του δεν περιοριζόταν, κατά τα ανωτέρω εκτεθέντα, σε συνδυασμό και με την ικανή απόσταση που είχε διανύσει ο πεζός επί του οδοστρώματος της ως άνω οδού, και δεν προέβη σε ενδεδειγμένη αποφευκτική της πρόσκρουσης ενέργεια (πέδηση, ελιγμό), παρότι υπήρχαν τα χρονικά όρια για να αποφύγει την παράσυρση του πεζού, αφού κατά το χρόνο που ανωτέρω οδηγός ξεκίνησε να εισέρχεται στη διασταύρωση των οδών …….. η απόσταση που μεσολαβούσε ήταν τουλάχιστον 6 μέτρα, δηλαδή όσο το πλάτος της οδού …., αλλά αντίθετα συνέχισε ανέλεγκτα την αρχική του πορεία, με αποτέλεσμα να επισυμβεί το τροχαίο ατύχημα, κατά παράβαση των διατάξεων των άρθρων 12 παρ. 1 και 19 & 1, που αδιαμφισβήτητα συνδέονται αιτιωδώς με την πρόκληση του ατυχήματος αυτού … Τέλος, αποδείχθηκε ότι εξαιτίας του ψυχικού και σωματικού πόνου που δοκίμασε και της ταλαιπωρίας στην οποία υποβλήθηκε συνεπείατ ου τραυματισμού , ο ενάγων, ηλικίας κατά το χρόνο του ατυχήματος 67 ετών, υπέστη ηθική βλάβη….»

  Χρήστος Μέμτσας   Μαΐ 30, 2017   Uncategorized   Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Παράσυρση πεζού που είχε διασχίσει το μεγαλύτερο τμήμα της οδού Read More

τραυματισμός οδηγού δίκυκλης μοτοσικλέτας – κάταγμα 5ου μεταταρσίου κάτω άκρου

Τροχαίο ατύχημα – Σωματικές Βλάβες – τραυματισμός οδηγού δίκυκλης μοτοσικλέτας (κάταγμα φύματος επεκτεινόμενο στη βάση του 5ου μεταταρσίου κάτω άκρου) – Κατ΄ οίκον νοσηλεία – Υπηρεσίες αποκλειστικής νοσοκόμας- οικιακής βοηθού που παρασχέθηκαν από συγγενικά και φιλικά πρόσωπα- Χρηματική Ικανοποίηση για την αποκατάσταση της ηθικής βλάβης του παθόντος.

Απόφαση 1139/2016 Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών : «…Περαιτέρω, αποδείχθηκε ότι αποτέλεσμα του οδικού τροχαίου ατυχήματος, ήταν ο τραυματισμός ενάγοντος, ο οποίος διαπιστώθηκε ότι υπέστη κάταγμα φύματος επεκτεινόμενο στη βάση του 5ου μεταταρσίου (ΑΡ) κάτω άκρου. Ετέθη γυψονάρθηκας κνημοποδικός, δόθηκε στον ενάγοντα φαρμακευτική αγωγή, σύσταση για αποφόρτιση του σκέλους με χρήση βακτηριών και σύσταση για παρακολούθηση στα εξωτερικά ιατρεία του Γ.Ν.Α. “….”…. Συνεπεία του τραυματισμού του, κατά την κατ΄ οίκον νοσηλεία του, ο ενάγων αδυνατούσε να αυτοεξυπηρετηθεί, λόγω του είδους του τραυματισμού του, επί δύο μήνες και πέντε ημέρες (65 ημέρες), κατά την κρίση του δικαστηρίου, σύμφωνα με τα διδάγματα της κοινής πείρας, λόγω της ακινητοποίησης του με τον γυψονάρθηκα επί 45 ημέρες και την κινητοποίησή του με βακτηρίες στη συνέχεια, σύμφωνα με τα παραπάνω ιατρικά πιστοποιητικά, σε συνδυασμός με την από … ιατρική γνωμάτευση του ……….. Για τον λόγο αυτό χρειαζόταν αποκλειστική νοσοκόμα – οικιακή βοηθό κατά την κατ΄ οίκον νοσηλεία του για το παραπάνω χρονικό διάστημα των 65 ημερών από την ημέρα του ατυχήματος, χρέη δε αποκλειστικής νοσοκόμου και οικιακής βοηθού έκαναν η αδελφή του και φιλικό του πρόσωπο. Θα απαιτείτο δε για τον λόγο αυτό το ποσό των ….. ευρώ μηνιαίως , δηλαδή … ευρώ ημερησίως, ήτοι συνολικά το ποσό των ……. Εκτός, όμως από την αποζημίωση, πρέπει να επιδικασθεί στον ενάγοντα χρηματική ικανοποίηση, για την αποκατάσταση της ηθικής βλάβης, που υπέστη από το ένδικο ατύχημα, ή οποία πρέπει να επιδικασθεί στο ποσό των ….., το οποίο το Δικαστήριο κρίνει εύλογο και δίκαιο…»

  Χρήστος Μέμτσας   Μαΐ 30, 2017   Uncategorized   Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο τραυματισμός οδηγού δίκυκλης μοτοσικλέτας – κάταγμα 5ου μεταταρσίου κάτω άκρου Read More

διόρθωση ληξιαρχικών πράξεων – αλλαγή κυρίου ονόματος

Το γραφείο μας χειρίστηκε υποθέσεις με αντικείμενο την διόρθωση ληξιαρχικών πράξεων. Στις περιπτώσεις αυτές οι αιτούντες ζητούσαν από το Δικαστήριο είτε την συμπλήρωση ενός επιπλέον κυρίου ονόματος στην ληξιαρχική πράξη γεννήσεως τους, είτε την διόρθωση του εσφαλμένων αναγραφόμενων στοιχείων στην ληξιαρχική πράξη του κληρονομούμενου θανόντος, είτε την διαγραφή του κυρίου ονόματος και την αντικατάστασή του από άλλο κύριο όνομα. Νομικό πλαίσιο των εν λόγω αιτήσεων  αποτελεί ο νόμος Ν. 344/1976 (περί ληξιαρχικών πράξεων) και το άρθρο 58 Α.Κ, η δε αρμοδιότητα των δικαστηρίων θεμελιώνεται στο άρθρο 782 Κ.Πολ.Δ (εκουσία δικαιοδοσία), .

Απόφαση 617/2014  Ειρηνοδικείου Αμαρουσίου (διόρθωση ληξιαρχικής πράξης και συμπλήρωση κυρίου ονόματος)

«……Στην προκείμενη περίπτωση, η αιτούσα με την κρινόμενη αίτησή της ζητεί τη διόρθωση της ληξιαρχικής πράξης γέννησης- βάπτισής της, με αριθμό …..τόμος…..έτος… που συντάχθηκε από το ληξίαρχο του Δήμου Αμαρουσίου Αττικής, και ειδικότερα ζητεί την προσθήκη στο κύριο όνομά της «Α» του ονόματος «Ε», ήτοι τη μεταβολή του κυρίου ονόματός της από το απλό «Α» στο σύνθετο  «Α-Ε» .

Με αυτό το περιεχόμενο και αίτημα, η αίτηση αρμοδίως εισάγεται καθ’ ύλη και κατά τόπο για να συζητηθεί ενώπιον του Δικαστηρίου αυτού κατά τη διαδικασία της εκούσιας δικαιοδοσίας (άρθρα 739,740 παρ. 1, 748 παρ.2 και 782,22 Κ.Πολ.Δ) και είναι νόμιμη σύμφωνα με τα αναφερόμενα στη μείζονα σκέψη, στηριζόμενη στις διατάξεις των άρθρων 13 παρ. 1 Ν. 344/1976 «περί ληξιαρχικών πράξεων» και 782 παρ. 1 και 3 Κ.Πολ.Δ. Πρέπει, επομένως, να ερευνηθεί στην ουσία της, δεδομένου ότι έχει τηρηθεί η προδικασία που προβλέπει η διάταξη του άρθρου 74? παρ. 2 Κ.Πολ.Δ. (βλ. υπ’ αριθ. 3474/22-92014 έκθεση επίδοσης του διορισμένου στο Πρωτοδικείο Αθηνών δικαστικού επιμελητή Κ. Σ. προς τον αρμόδιο Εισαγγελέα Πρωτοδικών Αθηνών).

Από την εκτίμηση της ένορκης κατάθεση της μάρτυρος Δ. Κ., που εξετάστηκε στο ακροατήριο του Δικαστηρίου και κατέθεσε όσα γνώριζε από δική της αντίληψη, καθώς και από όλα ανεξαιρέτως τα έγγραφα που επικαλείται και προσκομίζει η αιτούσα, αποδείχθηκαν τα εξής : Η αιτούσα έλαβε το κύριο βαπτιστικό όνομα «Α.», συνταγείσης προς τούτο της με αριθμό …./τόμος…../19… ληξιαρχικής πράξης γέννησης και βάπτισης που συντάχθηκε από τον ληξίαρχο του Δήμου Αμαρουσίου Αττικής. Από μικρή αποκαλείται στις κοινωνικές συναναστροφές, στο σχολείο με το όνομα «Ε.», στον επαγγελματικό της κύκλο είναι γνωστή ως «Ε.». Όταν κατά τις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2010 υπήρξε υποψήφια δημοτική σύμβουλος με τον συνδυασμό «……..» στο ψηφοδέλτιο αναγραφόταν εντός παρενθέσεως με το όνομα «Ε.». Το όνομα «Α.» δεν το χρησιμοποιεί.

Κατ’ ακολουθία των ανωτέρω είναι πρόδηλο το έννομο συμφέρον της αιτούσας να ζητήσει να διορθωθεί η καταχώρηση του κυρίου ονόματός της στην ληξιαρχική πράξη γέννησης- βάπτισης……»


Απόφαση 461/2016 Ειρηνοδικείου Πειραιώς (διόρθωση ληξιαρχικής πράξης θανούσης  κατόπιν αιτήσεως των νομίμων κληρονόμων αυτής)

«…….Οι αιτούντες, επικαλούμενοι άμεσο έννομο συμφέρον, ως εξ αδιαθέτου κληρονόμοι της μητέρας τους «Ε Μ…ου ή Μ…….η» ζητούν από το Δικαστήριο να διορθωθεί η ληξιαρχική πράξη θανάτου αυτής, που συντάχθηκε από τον Ληξίαρχο Περάματος, αφενός ως προς το επώνυμο της θανούσης από το εσφαλμένο «Μ….ου» στο ορθό «Μ…….η», αφετέρου ως προς το όνομα της μητέρας της ίδιας από το εσφαλμένο «Σ Δ.» στο ορθό «Φ Δ.» ή «Φ Δ. το γένος Σ». Με το περιεχόμενο αυτό η αίτηση αρμοδίως καθ’ ύλην και κατά τόπον φέρεται για να δικαστεί από το Δικαστήριο αυτό με την προκειμένη διαδικασία της εκουσίας δικαιοδοσίας των άρθρων 739 επ. ΚΠολΔ και είναι νόμιμη, στηριζόμενη στις διατάξεις των άρθρων 9, 13, 15, 34 του Ν. 344/1976, «Περί ληξιαρχικών πράξεων», σε συνδυασμό και με τη διάταξη του άρθρου 782 ΚΠολΔ. Επομένως, πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω κατ’ ουσίαν, δεδομένου ότι τηρήθηκε η προδικασία που προβλέπεται από τη διάταξη του άρθρου 748§2 ΚΠολΔ (βλ. την υπ’ αριθμ. 4610/26.07.2016 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή της περιφέρειας του Εφετείου Αθηνών, με έδρα το Πρωτοδικείο Αθηνών, Κ Σ, προς τον Εισαγγελέα Πρωτοδικών Πειραιώς). Από την ανωμοτί επ ακροατηρίω εξέταση του πρώτου εκ των αιτούντων, που περιέχεται στα ταυτάριθμα με την παρούσα πρακτικά δημόσιας συνεδρίασης και από τα έγγραφα που νόμιμα προσκομίζουν με τ  επικλήσεως οι αιτούντες αποδεικνύεται ότι στις …0….2016 απεβίωσε στην Αθήνα η μητέρα των αιτούντων Ε. Μ., θυγατέρα Π. Α., προς τούτο δε συντάχθηκε Ληξιαρχική Πράξη Θανάτου του Ληξίαρχου Περάματος (βλ. από .. απόσπασμα ληξιαρχικής πράξης θανάτου του Ληξίαρχου Περάματος, καταχωρηθείσης στα βιβλία του Ληξιαρχείου του Δήμου Περάματος με Αριθμό  στον Τόμο  του έτους ). Πλην όμως, επί της ως άνω ληξιαρχικής πράξης εσφαλμένα αναγράφεται το επώνυμο της αποβιωσάσης μητέρας των αιτούντων εσφαλμένο «Μ……ος» στο ορθό «Μ…….ης» Ήδη από το έτος 19…. ο σύζυγός της ως άνω θανούσης Γ.Μ. του Σ. είχε προβεί στη διόρθωση του επωνύμου του από το εσφαλμένο Μ……ος στο ορθό «Μ……..ης» [βλ. προσκομισθέν από ….0…19…. με αριθμό πρωτ. …… Πιστοποιητικό του Δημάρχου Κερατσινίου, όπου γίνεται μνεία ότι η διόρθωση έλαβε χώρα δυνάμει της ΑΔ 574/73 (Ν. Αττ. 25879/73)].

 Τόσο δε η ίδια, όσο και ο σύζυγος και τα τέκνα αυτών-αιτούντες εμφαίνονται στο από …0..20…. και με αριθμό πρωτ. ……. προσκομισθέν πιστοποιητικό οικογενειακής Κατάστασης του Δήμου Κερατσινίου-Δραπετσώνας φέροντες το  επώνυμο «Μ………ή», ενώ το «Μ……ή» χρησιμοποιούσε στις εν γένει κοινωνικές της συναναστροφές. Περαιτέρω, επί της ως άνω ληξιαρχικής πράξης θανάτου εμφιλοχώρησε μια ακόμη ανακρίβεια, ως προς τη μητέρα της αποβιωσάσης μητέρας των αιτούντων. Η μητέρα της Ε. Μ. εμφαίνεται εκεί να ονομάζεται Σ. Δ,. Σ., όμως ήταν το γένος αυτής, ήτοι ήταν θυγατέρα Γ. Σ., ενώ μετά τη σύναψη γάμου με τον Π. Φ. το έτος 19… (βλ. προσκομισθείσα …… Ληξιαρχική Πράξη Γάμου του Ληξιαρχείου Αθηνών), έλαβε νομίμως το επώνυμο του συζύγου της, συνεπώς ακριβές είναι ότι η μητέρα της Ε. Μ. ονομαζόταν Φ. Δ. το γένος Σ.. Ως Φ. Δ., εμφαίνεται δε η μητέρα της θανούσης και στο με αριθμό πρωτ……. προσκομισθέν πιστοποιητικό οικογενειακής κατάστασης του Δήμου Κερατσινίου-Δραπετσώνας. Το δε γεγονός της εσφαλμένης καταχωρήσεως του επωνύμου και του μητρωνύμου της αποβιωσάσης μητέρας των αιτούντων στην υπό διόρθωση ληξιαρχική πράξη θανάτου αυτής, δημιουργεί στους αιτούντες σοβαρές δυσκολίες κάθε φορά που το έγγραφο αυτό χρειάζεται να προσκομιστεί ως απαιτούμενο δικαιολογητικό στις καθημερινές δημόσιες συναλλαγές τους, εν όψει της τακτοποίησης των κληρονομικών εκκρεμοτήτων, καθόσον προκαλείται σύγχυση.

Ενόψει όλων των ανωτέρω αλλά και του προφανούς εννόμου συμφέροντος των αιτούντων, ως εξ αδιαθέτου κληρονόμων θανούσης μητέρας τους (βλ. το με αρ. πρωτ. ……… Πιστοποιητικό του Γραμματέα του Ειρηνοδικείου Πειραιά περί μη Δημοσίευσης Διαθήκης) , πρέπει να γίνει δεκτή και ως ουσιαστικώς βάσιμη η υπό κρίση αίτηση και να διορθωθεί η ως άνω ληξιαρχική πράξη θανάτου αφενός ως προς το επώνυμο της θανούσης από το εσφαλμένο «Μ……..ου» στο ορθό «Μ……..ή», αφετέρου ως προς το όνομα της μητέρας της ίδιας από το εσφαλμένο «Σ. Δ.» στο ορθό «Φ. Δ. το γένος Σ.»

Απόφαση 124/2017 Ειρηνοδικείου Τριπόλεως (διαγραφή κυρίου ονόματος και αντικατάστασή του από άλλο κύριο όνομα. Η περίπτωση αυτή είναι ιδιαιτέρως συνηθισμένη σε περιπτώσεις τέκνων αλλοδαπών υπηκόων, τα οποία γεννήθηκαν στην Ελλάδα και είτε με την διαδικασία της ονοματοδοσίας είτε του μυστηρίου της βαπτίσεως κατά την Ορθόδοξη Χριστιανική θρησκεία έλαβαν όνομα το οποίο διαφέρει από το όνομα το οποίο αναγράφεται στο διαβατήριό τους)

«………Στην προκειμένη περίπτωση η αιτούσα, με την υπό κρίση αίτησή της, ζητεί, επικαλούμενη άμεσο έννομο συμφέρον, να διορθωθεί η ληξιαρχική πράξη γεννήσεως και βαπτίσεως της ως προς το κύριο όνομα της ιδίας και της μητέρας της και ειδικότερα : α) να διαγραφεί το κύριο όνομα Κ και αντί αυτού να εγγραφεί το ορθό όνομα Β, β) να διορθωθεί η εσφαλμένη καταχώρηση του ονόματος της μητέρας της από το εσφαλμένο Μ. στο ορθό Μ..

Με αυτό το περιεχόμενο και αίτημα η αίτηση παραδεκτά και αρμοδίως εισάγεται προς συζήτηση ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου κατά την προκειμένη διαδικασία της εκούσιας δικαιοδοσίας (άρθρα 739,740 παρ.1 και 782 παρ.3 του Κ.Πολ.Δ.). Είναι δε νόμιμη στηριζόμενη στις διατάξεις του άρθρου 13 παράγραφος 1 του Ν.344/1976 «Περί Ληξιαρχικών Πράξεων» σε συνδυασμό με τα οριζόμενα στην παράγραφο 1 του άρθρου 14 του ίδιου νόμου, όπως έχει αντικατασταθεί με την παράγραφο 6 του άρθρου 14 του Ν. 2503/1997 (ΦΕΚ Α 107), του άρθρου 5 παράγραφος 1 του ισχύοντος Συντάγματος καθώς και του άρθρου 782 Κ.Πολ.Δ.

Επομένως η κρινόμενη αίτηση πρέπει να ερευνηθεί ως προς την ουσιαστική της βασιμότητα, δεδομένου ότι για το παραδεκτό της συζήτησης της έχει τηρηθεί η προβλεπόμενη από την διάταξη της παραγράφου 2 του άρθρου 748 του Κ.Πολ.Δ. προδικασία (βλ. την υπ’ αριθμ. 6003/14.03.2017 έκθεση επίδοσης της δικαστικής επιμελήτριας του Εφετείου Ναυπλίου Σ. Κ., από την οποία προκύπτει, ότι ακριβές αντίγραφο της κρινόμενης αίτησης με πράξη ορισμού δικάσιμου και κλήση για την συζήτηση της κατά την προσδιορισθείσα δικάσιμο, που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας, επιδόθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα στον Εισαγγελέα Πρωτοδικών Τρίπολης).

Από όσα εκτέθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της αιτούσας προφορικώς κατά τη συζήτηση της κρινόμενης αίτησης, από την εκτίμηση της ένορκης κατάθεσης του μάρτυρος Β. Ν. που εξετάστηκε στο ακροατήριο του Δικαστηρίου και κατέθεσε όσα γνώριζε από δική του αντίληψη, καθώς και από όλα τα έγγραφα, που νομίμως προσκομίζει και επικαλείται η αιτούσα, αποδείχθηκαν τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά:

Η αιτούσα γεννήθηκε την …..19….. στην πόλη της Τρίπολης του νομού Αρκαδίας όπου διέμεναν οι γονείς της ως νόμιμοι μετανάστες από την Α.. Το γεγονός της γέννησης της δηλώθηκε άμεσα, την ….0.19…., στα ληξιαρχικά βιβλία του αρμοδίου ληξιαρχείου Τριπόλεως με αριθμό ….., στον τόμο ….., του έτους 1….. Μετά τη γέννηση της, έλαβε το όνομα Β. (V.) σύμφωνα με την ισχύουσα διαδικασία της ονοματοδοσίας. Με το εν λόγω κύριο όνομα, καταχωρήθηκε το ληξιαρχικό γεγονός της γέννησης της και στα οικία δημοτολόγια της Α., όπου βρίσκεται η οικογενειακή μερίδα αυτής και των γονέων της και βάσει της ανωτέρω δηλώσεως, της χορηγήθηκε διαβατήριο από της Δημοκρατία της Α.  με στοιχεία V. D.

Την .. ήτοι πέντε έτη μετά την γέννηση της, η αιτούσα βαπτίστηκε Χριστιανή Ορθόδοξη κατά του θείους και ιερούς κανόνες της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας και έλαβε το όνομα Κ.. Όμως, κατά τη καταχώρηση της σχετικής δήλωσης βαπτίσεως της, καταχωρήθηκε ως μοναδικό κύριο όνομά της το όνομα Κ., ενώ απαλείφθηκε εντελώς το όνομα Β.. Όταν η αιτούσα βαπτίστηκε χριστιανή ορθόδοξη, σε ηλικία 5 ετών είχε ήδη συνηθίσει και αποδεχτεί την προσφώνηση της με το όνομα  Β. (V.) με αποτέλεσμα το όνομα Κ. να μην το χρησιμοποιεί στις κοινωνικές και φιλικές συναναστροφές της, ούτε κατά την παιδική και εφηβική της ηλικία ως μαθήτρια όπως αποδεικνύεται από σχετικές βεβαιώσεις σπουδών που προσκόμισε η αιτούσα, αλλά ούτε και τώρα ως ενήλικη στις πάσης φύσεως συναλλαγές της. 

Επιπλέον, στην ανωτέρω ληξιαρχική πράξη έχει αναγραφεί εσφαλμένα το κύριο όνομα της μητέρας της Μ. Ν.. Έτσι αντί του ορθού ονόματος «Μ», έχει καταχωρηθεί το εσφαλμένο «Μ», το οποίο πρέπει να διορθωθεί διότι τα ονόματα των γονέων είναι κρίσιμα στοιχεία διαπίστωσης της ταυτότητας ενός ατόμου και πρέπει να είναι ορθά καταχωρημένα. Επιπλέον η εσφαλμένη αυτή αναγραφή του κυρίου ονόματος της μητέρας της έρχεται σε αντίθεση με τα λοιπά έγγραφα τα οποία διαθέτει προερχόμενα είτε από την ελληνική πολιτεία (πχ τίτλοι σπουδών) είτε από την αλβανική δημοκρατία (πιστοποιητικό οικογενειακής κατάστασης) συνοδευόμενο από επίσημη μετάφραση στην οποία το όνομα της μητέρας της M μεταφράζεται ορθά από την μεταφραστική υπηρεσία του ελληνικού Υπουργείου Εσωτερικών, ως Μ.

Η αιτούσα έχει πρόδηλο έννομο συμφέρον για τη διόρθωση της ανωτέρω ληξιαρχικής γεννήσεως και βαπτίσεως της διότι η αναγραφή δύο διαφορετικών κυρίων ονομάτων σε επίσημα έγγραφα,  δημιουργεί πραγματική σύγχυση στις συναλλαγές της με τους επισήμους κρατικούς φορείς και δη κατά την υποβολή αιτήσεως για την χορήγηση της ελληνικής ιθαγένειας. Τούτο οφείλεται στο γεγονός ότι το διαβατήριο της, βάσει του οποίου έχει λάβει την άδεια παραμονής της, αναγράφει το όνομα Β., ενώ όταν της ζητείται η προσκόμιση του πιστοποιητικού γεννήσεως της, σε αυτό αναγράφεται το όνομα Κ..

Κατ’ ακολουθία των ανωτέρω, η υπό κρίση αίτηση πρέπει να γίνει δεκτή και ως ουσιαστικά βάσιμη και να διορθωθεί η ανωτέρω ληξιαρχική πράξη γεννήσεως και βαπτίσεως της αιτούσας ως προς το κύριο όνομά της και ως προς το κύριο όνομα της μητέρας της, σύμφωνα με όσα ορίζονται εις το διατακτικό…»

 

 

  Χρήστος Μέμτσας   Μαΐ 16, 2017   Uncategorized   Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο διόρθωση ληξιαρχικών πράξεων – αλλαγή κυρίου ονόματος Read More

Τροχαίο Ατύχημα – Τραυματισμός Δημοσίου Υπαλλήλου – Μισθός

Η διάταξη της παρ. 3 του άρθρου 930 παρ.3 ΑΚ εισάγει εξαίρεση από την γενική αρχή του συνυπολογισμού ζημίας και κέρδους, έτσι ώστε η αξίωση αποζημίωσης δεν αποκλείεται από το λόγο ότι κάποιος άλλος έχει υποχρέωση να αποζημιώσει ή να διατρέφει αυτόν που αδικήθηκε, υπό την έννοια ότι αυτός δικαιούται ν’ απαιτήσει αθροιστικά και τις δύο παροχές, δηλ. την αποζημίωση και την οφειλόμενη από τον τρίτο παροχή (ωφέλεια), ακόμη και όταν αυτές έχουν ως αιτία το αυτό επιζήμιο γεγονός, κατά την έννοια της διάταξης του άρθρου 929 ΑΚ. Ζημία αποτελεί και η διακοπή του µισθού από τον εργοδότη Ελληνικό ∆ηµόσιο λόγω ανικανότητας προσφοράς εργασίας, η απώλεια διαφόρων επιδομάτων αδείας, δώρων και νοµίµων κρατήσεων. Συνεπώς η αποζημίωση του παθόντος για την στέρηση των εισοδημάτων του εξαιτίας της ανικανότητας του για παροχή της εργασίας περιλαμβάνει το σύνολο των ακαθάριστων (µικτών) αποδοχών του, τις οποίες θα λάμβανε αν δεν τραυματιζόταν, δηλαδή εκείνες στις οποίες περιλαμβάνονται και οι νόμιμες κρατήσεις, που ο εργοδότης πρέπει να παρακρατεί από τις αποδοχές του µισθωτού.

Το γραφείο μας χειρίστηκε υποθέσεις δημοσίων υπαλλήλων και συγκεκριμένα αστυνομικών, οι οποίοι ενεπλάκησαν σε τροχαίο ατύχημα. Στις περιπτώσεις αυτές εξαιτίας της σοβαρότητας του τραυματισμού τους, κρίθηκε αναγκαία η χορήγηση πολύμηνης αναρρωτικής άδειας. Η υπηρεσία, τους χορήγησε την αναλογούσα αναρρωτική άδεια κατά την διάρκεια της οποίας τους κατέβαλλε και τις μεικτές τους αποδοχές. Από τον συνδυασμό των διατάξεων του Δημοσιοϋπαλληλικού Κώδικα και του άρθρου 930 παρ. 3 Α.Κ. προκύπτει ότι δύνανται νομίμως να αξιώσουν αθροιστικά τα ποσά που αντιστοιχούν στα εισοδήματά τους (μισθούς) τόσο από την υπηρεσία τους όσο και από τον τρίτο, δηλαδή εν προκειμένω την ασφαλιστική εταιρία του υπαιτίου του ατυχήματος, καθώς η τελευταία δεν δύναται να ωφεληθεί από το γεγονός ότι η υπηρεσία του ζημιωθέντος – το Ελληνικό Δημόσιο εν προκειμένω – ήταν υποχρεωμένο εκ του νόμου να καταβάλλει την μισθοδοσία στο προσωπικό της. Ακολουθούν αποσπάσματα δύο αποφάσεων, όπου οι αστυνομικοί αιτήθηκαν την καταβολή αποζημίωσης που αντιστοιχεί στα εισοδήματα (μισθούς) που θα έχαναν κατά την διάρκεια της χορηγηθείσας αναρρωτικής άδειας, το δε Δικαστήριο τους επιδίκασε τα αιτηθέντα από την ανωτέρω αιτία ποσά, παρά το γεγονός ότι τους είχαν ήδη καταβληθεί από την υπηρεσία τους. Τα ανωτέρω εφαρμόζονται για όλους τους Δημοσίου Υπαλλήλους πλην των εξαιρέσεων που προβλέπει ο νόμος.

1. Περαιτέρω αποδείχθηκε ότι αμέσως μετά το ένδικο ατύχημα ο ενάγων διακομίστηκε στο ……….. όπου νοσηλεύθηκε μέχρι …1..2011 λόγω κατάγματος αριστερής κνήμης που αντιμετωπίστηκε συντηρητικά με σκοπό την ελάττωση του οιδήματος της αριστερής κνήμης. Εξήλθε του νοσοκομείου με ένδειξη για εξήντα (60) ημέρες αναρρωτική άδεια (βλ. την από ……….2011 βεβαίωση του εν λόγω νοσοκομείου). Ακολούθως και δη την ….1.2011 εισήχθη στην κλινική ………. της «……..» όπου υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση (ενδομυελική ήλωση) και εξήλθε της κλινικής την……….2011. Τέλος στις ……….2012 ο ενάγων εξετάστηκε από τον θεράποντα ιατρό του ……., ο οποίος γνωμάτευσε πως το κάταγμα βρίσκεται σε διεργασία πωρώσεως και βαδίζει με μερική χωλότητα υποβοηθούμενος από βακτηρία μασχάλης. Σύμφωνα δε με τον θεράποντα ιατρό του αναμένεται να έχει πλήρη πώρωση του κατάγματος σε διάστημα πέντε (5) μηνών από το ατύχημα και σε διάστημα αυτό θα παραμείνει εκτός υπηρεσίας) ενώ αναμένεται μετά την πλήρη πώρωση του κατάγματος (έναν χρόνο από σήμερα) να υποβληθεί σε νέα χειρουργική επέμβαση για την αφαίρεση των υλικών οστεοσύνθεσης το κόστος της οποίας, θα ανέλθει στο ποσό των …… ευρώ. ,……. Κατά το διάστημα από …..10…2011 έως ……..2012, ήτοι επί πέντε (5) μήνες ο ενάγων λόγω του τραυματισμού του απείχε από την άσκηση των υπηρεσιακών του καθηκόντων ως ειδικός φρουρός στην Ελληνική Αστυνομία με μηνιαίες αποδοχές κατά μέσο όρο …….. ευρώ και απώλεσε το ποσό των ……ευρώ μηνιαίως και συνολικά το ποσό των ….. (5 μήνες Χ……..€) ευρώ, το οποίο δικαιούται να αξιώσει από τους εναγομένους κατ’ άρθρο 930 παρ. 3 ΑΚ και ανεξαρτήτως του ότι του καταβλήθηκε από τον εργοδότη του το Δημόσιο (βλ. την από ………..2013 βεβαίωση του Αστυνομικού Διευθυντή ………. σε συνδυασμό με τα σημειώματα αποδοχών της Ελληνικής Αστυνομίας- Δ/νση Αστυνομίας ……..

2. Όπως και ανωτέρω εκτέθηκε ο ενάγων κατά το χρόνο του ατυχήματος εργαζόταν ως αρχιφύλακας της Ελληνικής Αστυνομίας. Από τη διάταξη δε του άρθρου 930 § ,3 του ΑΚ, που ορίζει ότι η αξίωση περί αποζημιώσεως δεν αποκλείεται εκ του λόγου ότι κάποιος άλλος έχει την υποχρέωση να αποζημιώσει ή να διατρέφει τον αδικηθέντα σε συνδυασμό με εκείνες των άρθρων 298 και 914 του ιδίου Κώδικα, συνάγεται γενική αρχή κατά την οποία η αξίωση του παθόντος εναντίον του ζημιώσαvτoς προς αποζημίωση δεν μπορεί σε κάθε περίπτωση (με εξαίρεση τις περιπτώσεις που ορίζει ο νόμος) να αποκρουσθεί από τον ζημιώσαvτα για το λόγο ότι άλλος υποχρεούμενος από τον νόμο κατέβαλε ήδη στον αποσχόντα αναιτίως από την εργασία του λόγω τραυματισμού του σε τροχαίο ατύχημα τον μισθό του γιατί στην περίπτωση αυτή η καταβολή γίνεται σε εκπλήρωση υποχρεώσεως που απορρέει από τις οικείες διατάξεις του Υπαλληλικού Κώδικα και όχι υπό την ιδιότητα του Δημοσίου ως ασφαλιστικού φορέα (ΑΠ 928/1994 ΕλλΔνη 1996 63 1, Αθ. Κρητικός ο.π. παρ. 2277).Κατά τα ανωτέρω επομένως πρέπει να επιδικαστούν στον ενάγοντα οι αποδοχές του κατά το χρόνο αποχής του από την εργασία του ήτοι 1,5 μήνα για την αφαίρεση υλικών οστεοσύνθεσης και 3 μήνες για αρθροσκοπική αποκατάσταση της ρήξης του υπερανθίου μυός αριστερού ώμου συμπεριλαμβανόμενων και των αποδοχών του για πενθήμερα και νυκτερινή εργασία θα του επιδικαστούν δε οι καθαρές αποδοχές του όπως αιτείται και ο ίδιος ύψους ………€ μηνιαίως (ως το αίτημα του) (βλ. τα αναλυτικά σημειώματα αποδοχών για το χρονικό διάστημα από Μάιο 2011 έως και Σεπτέμβριο 2011, σύμφωνα με τα οποία οι καθαρές αποδοχές του κατά μήνα ανήλθαν από το ποσό των …….. € έως ……. €). Και συνολικά πρέπει να του επιδικαστεί κατά τα ανωτέρω το ποσό των (4,5μην Χ ……… €=) …….. ευρώ. Εξάλλου για την περίοδο της νοσηλείας του στο Δημόσιο κατέβαλε το ποσό των …….. ευρώ όπως προκύπτει από την ….-…- 2013 βεβαίωση του ως άνω Νοσοκομείου το ποσό το οποίο δικαιούται να αναζητήσει σύμφωνα με το άρθρο 930 παρ.3 ΑΚ.

  Χρήστος Μέμτσας   Σεπ 16, 2015   Blog   Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Τροχαίο Ατύχημα – Τραυματισμός Δημοσίου Υπαλλήλου – Μισθός Read More

Πλασματική δαπάνη οικιακής βοηθού

Στην παράγραφο 3 του άρθρου 930 Α.Κ, ορίζεται ότι … η αξίωση αποζημίωσης δεν αποκλείεται από το λόγο ότι κάποιος άλλος έχει υποχρέωση να αποζημιώσει ή να διατρέφει αυτόν που αδικήθηκε.

Η ανικανότητα εξαιτίας της βλάβης του σώματος ή της υγείας του προσώπου μπορεί να αντιμετωπιστεί με διάφορους τρόπους και συγκεκριμένα είτε με την πρόσληψη οικιακής βοηθού ή αποκλειστικής νοσοκόμου είτε με την υπερένταση των προσπαθειών των λοιπών μελών της οικογένειας ή με ανάλογο περιορισμό των αναγκών τους. Η αντιμετώπιση αυτή δεν περιορίζει την αξίωση αποζημίωσης του παθόντος προσώπου. Ως προς την έκταση της αποζημίωσης, αυτή εξαρτάται από τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζεται η ανικανότητα. Έτσι, στην περίπτωση που προσλαμβάνεται άλλη υποκατάστατη δύναμη, η οποία αμείβεται σχετικώς, η αποζημίωση καθορίζεται από το ύψος της καταβαλλόμενης αμοιβής. Αν δεν προσλήφθηκε υποκατάστατη δύναμη και η ανικανότητα αντιμετωπίστηκε είτε με υπερένταση των προσπαθειών των λοιπών μελών της οικογένειας του παθόντος προσώπου ή με περιορισμό των αναγκών του ή με κάλυψη των τελευταίων από άλλα πρόσωπα, η αποζημίωση υπολογίζεται σύμφωνα με την πλασματική αμοιβή της υποκατάστατης δύναμης.

To γραφείο μας, χειρίστηκε υπόθεση τραυματισμού ηλικιωμένης γυναίκας, 80 ετών περίπου, η οποία μετά από τροχαίο ατύχημα παρουσίασε δυσκαμψία στο δεξιό της χέρι, γεγονός που καθιστούσε δυσχερή την αυτοεξυπηρέτηση της και την εκπλήρωση των βασικών καθημερινών της αναγκών, όπως η ένδυση, η προσωπική υγιεινή, η καθαριότητα του σπιτιού, η προετοιμασία του φαγητού της κλπ. Το Μονομελές Πρωτοδικείο της Αθήνας δέχτηκε ότι η εν λόγω γυναίκα χρειαζόταν την βοήθεια των τέκνων της για την πραγματοποίηση των ανωτέρων δραστηριοτήτων για χρονικό διάστημα 25 μηνών μετά το τροχαίο ατύχημα και επιδίκασε ανάλογο ποσό ως αποζημίωση πλασματικής δαπάνης οικιακής βοηθού. Ακολουθεί απόσπασμα από την σχετική απόφαση

«……………Κατά το ως άνω τροχαίο ατύχημα η ενάγουσα ,υπέστη σπειροειδές κάταγμα διάφυσης βραχιονίου ΔΕ. Νευροαγγειακά ακέραιη. Συνεστήθη εισαγωγή, την οποία αρνήθηκε. Εδόθησαν οδηγίες ελέγχου κερκιδικού νεύρου. Ετέθη γύψος και συνεστήθηκε επανεξέταση στα εξωτερικά ιατρεία στις 28-1 ότε και τοποθετήθηκε νάρθηκας. Επανεξετασθείσα η ενάγουσα στις 12-2-2013 διαπιστώθηκε καλή θέση του κατάγματος. Έλεγχος κερκιδικού κ.φ. και συνεστήθηκε επανέλεγχος σε 3 εβδομάδες (5-3-2013) στα τακτικά ιατρεία. (βλ. την από 22-1-2012 γνωμάτευση από το Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο «………» και τις όπισθεν αυτής σημειώσεις). Επίσης η ενάγουσα εξετάσθηκε στις 31-1-2014 στη Ορθοπαιδική του Γενικού Νοσοκομείου ……… στην οποία διαπιστώνεται ότι η ενάγουσα έφερε πωρωθέν κάταγμα μεσότητος βραχιονίου μετά από αναφερόμενο τροχαίο στις 22-1-2013 που αντιμετωπίστηκε συντηρητικά με νάρθηκα Sarmiento για 3 μήνες. Υποβλήθηκε σε ακτινολογικό έλεγχο κατά τον οποίο διαπιστώθηκε πωρωθέν κάταγμα βραχιονίου. Κλινικά παρουσιάζει δυσκαμψία ώμου ΔΕ ιδίως στην κάμψη και την απαγωγή. Ατροφία μυών ωμικής ζώνης και βραχίονα. Συστήθηκε φυσικοθεραπευτική αγωγή για 20 συνεδρίες και επανεκτίμηση για τη βελτίωση της κίνησης του ώμου (βλ. την με αριθμ. ,πρωτ. …2014 βεβαίωση του ως άνω νοσοκομείου). Περαιτέρω σύμφωνα με την από 20-3-2014 ιατρική βεβαίωση που προσκομίζει η ενάγουσα, εξέτασε την τελευταία ο ……, χειρουργός ορθοπαιδικός και σύμφωνα με αυτή κατά το γενόμενο στο ιατρείο του κλινικό έλεγχο διαπιστώθηκε ότι ο ακτινολογικός έλεγχος δείχνει πώρωση του κατάγματος του δεξιού βραχιονίου. Η κάμψη του δεξιού, ώμου είναι 70ο (ΦΤ 180ο ), η έξω στροφή είναι 15ο (ΦΤ 45ο), η στροφή είναι 20ο (ΦΤ 45ο). Λόγω της δυσκαμψίας έχει δημιουργηθεί ,ατροφία των μυών της ωμικής ζώνης και του βραχίονα. Περαιτέρω, σύμφωνα με την ίδια ως άνω γνωμάτευση, η ασθενής χρήζει βοήθειας από άλλο άτομο για τις οικιακές εργασίες, το πλύσιμο των ρούχων, το λουτρό του σώματος και την ένδυσή της. Η δυσχέρεια της για να αυτοεξυπηρετείται είναι μεγαλύτερη και λόγω του προχωρημένου της ηλικίας της. Τουλάχιστον για ένα έτος θα έχει ανάγκη από φροντίδα άλλου ατόμου. Κατόπιν αναμένεται ότι η κινητικότητα του ώμου θα βελτιωθεί. Η αναπηρία στην παρούσα φάση υπερβαίνει το 15% (βλ. την από 20-3-2014 ιατρική βεβαίωση του ορθοπαιδικού χειρουργού …….….). Επιπρόσθετα αποδείχθηκε ότι η ενάγουσα εξαιτίας του τραυματισμού της δεν κατέστη δυνατό να αυτοεξυπηρετείται, ενόψει ότι αυτή είναι δεξιόχειρας, για χρονικό διάστημα των τριών πρώτων μηνών έφερε γυψονάρθηκα και μετά κηδεμόνα, που περιόριζαν την κινητικότητα του χεριού της, ενώ και μετά την αφαίρεση του νάρθηκα εξακολούθησε να μην δύναται να αυτοεξυπηρετηθεί καθώς παρουσιάσθηκε ατροφία των μυών του ώμου και του βραχίονα και περιορισμός του εύρους κίνησης στην άρθρωση του βραχίονα κατά την έκταση και ειδικά κατά την απαγωγή. Κατά το χρονικό διάστημα που η ενάγουσα παρέμεινε στην Ελλάδα ήτοι μέχρι τις 26-2-2013 αναγκάσθηκε να δεχθεί τη βοήθεια της κόρης της …. Περαιτέρω και μετά την επιστροφή της στην Αλβανία η ενάγουσα δεν μπορούσε ένεκα του επίδικου τραυματισμού της να αυτοεξυπηρετείται και δη μέχρι το τέλος Απριλίου 2013, ότε και αφαίρεσε τον κηδεμόνα τύπου Sarmiento, αναγκάσθηκε να δεχθεί τις υπηρεσίες της κόρης της και του υιού της ,… . Επίσης και μετά την αφαίρεση του κηδεμόνα ενόψει ότι παρέμειναν προβλήματα κινητικότητας του βραχίονα κατά τα παραπάνω αποδειχθέντα, χρειάσθηκε να δεχθεί τις υπηρεσίες της κόρης και υιού της όχι σε εισοσιτετράωρη βάση πλην όμως καθημερινά προκειμένου να διεκπεραιώνουν εργασίες τις οποίες αδυνατούσε η ενάγουσα και δη προμήθεια αναγκαίων ειδών, προσωπική υγιεινή της ενάγουσας αλλά και της οικίας της και λοιπές καθημερινές οικιακές εργασίες. Τη βοήθεια αυτή τρίτων προσώπων λόγω της κατά τα ανωτέρω αδυναμίας της να αυτοεξυπηρετείται δέχθηκε η ενάγουσα και θα δεχθεί μέχρι το τέλος Μαρτίου του 2015 από τα παιδιά της σύμφωνα και με τα ανωτέρω αποδειχθέντα, τα οποία, με εντατικοποίηση των προσπαθειών τους, πρόσφεραν στην ενάγουσα τις σχετικές πρόσθετες υπηρεσίες θεραπαινίδας επιπλέον από αυτές που πρόσφεραν ως τέκνα στα πλαίσια των σχέσεων μεταξύ γονέων και τέκνων. Εξάλλου, το γεγονός ότι τις πιο πάνω υπηρεσίες κάλυψαν τόσο στην Αλβανία όσο και στην Ελλάδα τα παιδιά της ενάγουσας δεν μπορεί να οδηγεί σε ωφέλεια των υπόχρεων εναγομένων και σε αποφυγή καταβολής από αυτούς της σχετικής αποζημίωσης του ενάγοντος (βλ. σχετικώς ΑΠ 371/2001 Τμ. Δ ΝοΒ 2002, σελ. 347 ΕφΑθ 1425/1999 ΕπΣυγκΔ 2001, σελ. 284-286 -ΕφΑθ ,1377/1994 ΕλλΔνη 36, σελ. 645). Αν προσλάμβανε άλλο ειδικευμένο πρόσωπο προς παροχή των ως άνω υπηρεσιών θα δαπανούσε κατά τη συνήθη των πραγμάτων πορεία και την κοινή των ανθρώπων πείρα κατά μέσο όρο το ποσό των …. ευρώ μηνιαίως, ενόψει ότι οι υπηρεσίες πέραν του διαστήματος που έφερε τον κηδεμόνα δεν αφορούσαν εικοσιτετράωρη περιποίηση και εν μέρει αφορούν αποτίμηση υπηρεσιών σε χώρα με χαμηλότερο μηνιαίο μισθό και συνολικά για χρονικό διάστημα εικοσιπεντέμιση (25 1/2 ) μηνών το ποσό των (….. Χ 25 1/2 ,μήνες=) ….. ευρώ, της καταβολής του οποίου ποσού δεν απαλλάσσεται ο υπόχρεος προς αποζημίωση κατ’ άρθρο 930 § 3 ΑΚ, αφού η οικειοθελής εκ μέρους των τέκνων προσφορά των υπηρεσιών αυτών δεν αποβαίνει σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 930 § 3 ΑΚ, προς όφελός του απορριπτόμενου του σχετικού αγωγικού κονδυλίου ως προς το υπερβάλλον ως υπερβολικού……………»

  Χρήστος Μέμτσας   Σεπ 11, 2015   Blog   Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Πλασματική δαπάνη οικιακής βοηθού Read More
ΑΣΤΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ

 

Αστικό δίκαιο είναι το γενικό ιδιωτικό δίκαιο, δηλαδή το σύνολο των κανόνων που ρυθμίζουν τις έννομες σχέσεις της ζωής του κοινού ανθρώπου. Η καθημερινότητα μας, οι συναλλαγές μας, οι σχέσεις με την οικογένεια, η απόκτηση και διαφύλαξη της περιουσίας μας ρυθμίζονται από τους κανόνες αυτούς. Στο πλαίσιο των ως άνω κανόνων, τίθενται οι θεμελιώδεις αρχές των συναλλαγών, όπως επί παραδείγματι η ικανότητα του ατόμου να συνάπτει – συμμετέχει σε μία νόμιμη πράξη (δικαιοπραξία), η εκπροσώπηση και αντιπροσώπευσή του, ή  η ερμηνεία μιας σύμβασης, είναι κάποια από τα θέματα που ρυθμίζονται από το αστικό δίκαιο (γενικές αρχές αστικού δικαίου, άρθρα 1-286 Α.Κ.).

Ενδεικτικά παραδείγματα από την καθημερινή πραγματικότητα, τα οποία ρυθμίζονται από τους κανόνες του αστικού δικαίου είναι οι συμβάσεις που συνάπτουμε με φυσικά ή νομικά πρόσωπα (π.χ. τράπεζες), οι αγοραπωλησίες που πραγματοποιούμε, οι συμφωνίες που καταρτίζουμε για παροχή υπηρεσιών, οι μισθώσεις των ακινήτων, οι δανειακές, αλλά και γενικότερες υποχρεώσεις που αναλαμβάνουμε στα πλαίσια συμβατικών σχέσεων, η αποκατάσταση της ζημίας που υποστήκαμε ή προκαλέσαμε (ενοχικό δίκαιο, άρθρα 287-946 Α.Κ ). Επίσης από το αστικό δίκαιο ρυθμίζονται  η προστασία των δικαιωμάτων όπως η κυριότητα ή η νομή επί κινητών ή ακινήτων, τα βάρη επ΄ αυτών (ενέχυρο, υποθήκη κ.λ.), η κτήση της κυριότητας μέσω μεταβιβάσεως ή χρησικτησίας κ.λ.π (εμπράγματο δίκαιο, άρθρα 947-1.345 Α.Κ.).

Επιπροσθέτως, ο γάμος ή το διαζύγιο, η σχέση των συζύγων, των γονέων με τα τέκνα, τα δικαιώματα διατροφής, η υιοθεσία ενός παιδιού και εν γένει οι σχέσεις που δημιουργούνται σε μία οικογένεια αποτελούν μέρος των ρυθμίσεων του αστικού δικαίου (οικογενειακό δίκαιο, άρθρα 1.346-1.694 Α.Κ ).

Τέλος, τα θέματα που άπτονται των κληρονομικών δικαιωμάτων, οι δικαιούχοι της κληρονομιάς, αλλά και η εγκυρότητα της διαθήκης ρυθμίζονται από τις διατάξεις του αστικού δικαίου (κληρονομικό δίκαιο, άρθρα 1.710 – 2.035 Α.Κ).

×
ΠΟΙΝΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ

 

Ποινικό δίκαιο είναι το σύνολο το κανόνων που προσδιορίζουν τα γενικά και ειδικά χαρακτηριστικά μιας αξιόποινης συμπεριφοράς που εμφανίζει ιδιάζουσα ηθικοκοινωνική απαξία (έγκλημα), καθορίζοντας ταυτόχρονα και τον τρόπο τιμωρίας της (ποινή). Πρωταρχικός σκοπός του ποινικού δικαίου είναι η εμπέδωση της κοινωνικής ειρήνης μέσω της προστασίας των ηθικοκοινωνικών αξιών, οι οποίες θεμελιώνουν την έννομη τάξη. Τα εγκλήματα με κριτήριο την ποινή που προβλέπεται από το νόμο τριχοτομούνται α) σε πταίσματα, με προβλεπόμενη ποινή κράτηση ή πρόστιμο, β) σε πλημμελήματα με προβλεπόμενη ποινή φυλάκιση, χρηματική ποινή ή περιορισμό σε σωφρονιστικό κατάστημα και γ) σε κακουργήματα με προβλεπόμενη ποινή την κάθειρξη. Τα πραγματικά περιστατικά που εξετάζουμε για να διαπιστώσουμε εάν τελείται ένα έγκλημα βάσει του αντίστοιχου κανόνα δικαίου είναι η ύπαρξη  πράξης ή παράλειψης, η πλήρωση της αντικειμενικής υπόσταση ενός εγκλήματος, το άδικο, ο καταλογισμός, η πλήρωση της υποκειμενικής υπόστασης του εγκλήματος, ο δόλος, η αμέλεια και τέλος το τιμωρητό, καταλήγοντας ανάλογα με τα στοιχεία της κάθε περίπτωσης σε επιβολή ποινής, περιοριστικού μέτρου, ή και σε καμιά ποινική κύρωση όταν υφίστανται επί παραδείγματι οι λόγοι άρσης του αδίκου (άμυνα, έκτακτη ανάγκη), του καταλογισμού (ψυχώσεις κλπ), ή του αξιοποίνου (παραγραφή).

Συμπεριφορές που χαρακτηρίζονται ως αξιόποινες από την ελληνική πολιτεία είναι επί παραδείγματι  τα εγκλήματα κατά της ιδιοκτησίας όπως η κλοπή (372 επ Π.Κ), η υπεξαίρεση (375 Π.Κ), η ληστεία (380 Π.Κ), η φθορά ξένης ιδιοκτησίας (381 Π.Κ), επίσης τα εγκλήματα κατά της περιουσίας όπως η εκβίαση (385 Π.Κ), η απάτη (386 Π.Κ), η απάτη με υπολογιστή (386Α). Επιπλέον τα εγκλήματα κατά της ζωής, όπως η ανθρωποκτονία με πρόθεση (299 Π.Κ), οι σωματικές βλάβες (308 επ. Π.Κ) κ.λ.. Συνήθεις συμπεριφορές της καθημερινότητας που χαρακτηρίζονται ως εγκλήματα από τον Π. Κ είναι τα εγκλήματα κατά της τιμής όπως  η εξύβριση (361 Π.Κ), η δυσφήμιση (362 Π.Κ) κ.λ..

Πέραν του Π.Κ και άλλα νομοθετήματα χαρακτηρίζουν μια συγκεκριμένη συμπεριφορά ως αξιόποινη και προβλέπουν την επιβολή αντίστοιχης ποινής, όπως είναι επί παραδείγματι η πολεοδομική νομοθεσία, ή ο νόμος περί εξαρτησιογόνων ουσιών (παρ. 2 του άρθρου 1 του ν. 3459/2006 και Ν. 4139/2013)

 Από την άλλη πλευρά οι διατάξεις του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας θεσπίζουν τους κανόνες για να διασφαλιστεί μία νόμιμη και δίκαιη δίκη με σεβασμό στη βασική αρχή του δικαίου που είναι το τεκμήριο της αθωότητας του κατηγορουμένου. Συγχρόνως διασφαλίζουν και ρυθμίζουν τη συμμετοχή του θύματος στην ποινική διαδικασία, είτε με τη παράστασή του ως πολιτικού ενάγοντος, είτε ορίζοντας συγκεκριμένα εγκλήματα τα οποία διώκονται μόνο μετά από έγκληση του θύματος. Ομολογουμένως η ποινική δίκη από την προανάκριση μέχρι την  επ’ ακροατηρίω εκδίκαση μιας υπόθεσης είναι μια ιδιαιτέρως «γοητευτική», αλλά παράλληλα απαιτητική διαδικασία. Ο ρόλος του συνηγόρου είναι πολυσχιδής, καθώς οφείλει να διαθέτει ευρύτητα πνεύματος, να είναι ιδιαιτέρως προσεκτικός κατά την ανάγνωση της ποινικής δικογραφίας και να βρίσκεται σε διαρκή εγρήγορση προκειμένου να δώσει με υπευθυνότητα και βαθιά συναίσθηση του ρόλου του, ορθές κατευθυντήριες γραμμές στον πελάτη του.

Στον Ποινικό Κώδικα και στον Κώδικα Ποινικής Δικονομίας ρυθμίζονται επίσης διαδικασίες που συναντάμε κατ΄ εξοχήν στη δικαστηριακή πρακτική, όπως η «συγχώνευση» των ποινών (551 Κ.Π.Δ), η μετατροπή τους σε χρηματικές, η δοσοποίηση τους, ή η μετατροπή τους σε κοινωφελή εργασία (82 Π.Κ.), η αναστολή εκτέλεσης των επιβαλλόμενων ποινών (497 παρ. 7 Κ.Π.Δ.) και η ακύρωση είτε της διαδικασίας (341 Κ.Π.Δ.), είτε της ίδιας της απόφασης (430 Κ.Π.Δ.).

 

×
ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ

 

Διοικητικό δίκαιο είναι το σύστημα των κανόνων βάσει των οποίων ρυθμίζονται η οργάνωση και η λειτουργία της Δημόσιας Διοίκησης, δηλαδή του συνόλου των δημοσίων υπηρεσιών του κράτους και των νομικών προσώπων εκείνων που διακρίνονται ως φορείς άσκησης δημοσίας εξουσίας, καθώς και τις σχέσεις αυτών προς τους πολίτες και τα διοικητικά όργανα. Στην πράξη η Διοίκηση εκδίδει καθημερινά δεκάδες ατομικές και κανονιστικές διοικητικές πράξεις. Από τις πράξεις ή παραλείψεις των οργάνων της διοίκησης παράγονται άμεσα αποτελέσματα που επηρεάζουν τους διοικούμενους, πολλές φορές κατά τρόπο επιβλαβή για τα συμφέροντά τους. Η πρακτική και η εμπειρία δείχνουν ότι η άσκηση εξουσίας από την πλευρά της Διοίκησης γίνεται πολλές φορές είτε κατά παράβαση των νόμων, είτε καθ΄ υπέρβαση της διακριτικής ευχέρειας των οργάνων της, ενώ πολλές φορές εκδίδονται διοικητικές πράξεις που στερούνται αιτιολογίας. Αποτέλεσμα των ανωτέρω είναι χιλιάδες υποθέσεις να εισάγονται κάθε χρόνο στα διοικητικά δικαστήρια με αίτημα είτε την ακύρωση των διοικητικών πράξεων, είτε την έγερση αξιώσεων αποζημίωσης κατά του Δημοσίου. Η πρόσληψη, ο διορισμός, η προαγωγή, η απόλυση, η απονομή σύνταξης στα πλαίσια του δημοσιοϋπαλληλικού δικαίου, η σύναψη συμβάσεων μεταξύ ιδιωτών και του κράτους, η εκτέλεση ενός δημοσίου έργου, η επιβολή ενός προστίμου, οι πάσης φύσεως φορολογικές υποθέσεις, οι αξιώσεις αποζημίωσης κατά του κράτους, η χορήγηση ή η ανάκληση αδειών ίδρυσης και λειτουργίας των καταστημάτων είναι κάποιες από τις υποθέσεις που ρυθμίζονται από το Διοικητικό Δίκαιο και οι σχετικές διαφορές υπάγονται στα Διοικητικά Δικαστήρια .

×
ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ

 

Ασφαλιστικό δίκαιο είναι το σύνολο των κανόνων δικαίου που ρυθμίζουν τις σχέσεις των κοινωνικών ή ιδιωτικών φορέων ασφάλισης με τους ασφαλισμένους, αλλά και το καθεστώς λειτουργίας των φορέων αυτών. Ασφάλιση, κατά τη νομική της έννοια, είναι κοινωνία ομοίων κινδύνων, που παρέχει στα μέλη της, με αντάλλαγμα, αυτόνομη αξίωση για κάλυψη οικονομικής ανάγκης. Ιδιωτική ασφάλιση είναι αυτή που ασκείται από ασφαλιστικές επιχειρήσεις και βασίζεται σε σύμβαση. Σύμφωνα με τον νόμο 2496/1997 (Ασφαλιστικός Νόμος) προβλέπεται ότι : «..Με την ασφαλιστική σύμβαση η ασφαλιστική επιχείρηση (ασφαλιστής) αναλαμβάνει την υποχρέωση να καταβάλει, έναντι ασφαλίστρου, στον συμβαλλόμενό της (λήπτη της ασφάλισης) ή σε τρίτον, παροχή (ασφάλισμα) σε χρήμα ή, εφόσον υπάρχει ειδική συμφωνία, άλλη παροχή σε είδος, όταν επέλθει το περιστατικό από το οποίο συμφωνήθηκε να εξαρτάται η υποχρέωσή του (ασφαλιστική περίπτωση).

Η ασφάλιση της αστικής ευθύνης έναντι τρίτων από ατυχήματα αυτοκινήτων που κυκλοφορούν στην Ελλάδα είναι υποχρεωτική και προβλέπεται από το νόμο 489/1976 «περί υποχρεωτικής ασφάλισης της εξ ατυχημάτων αυτοκινήτων αστικής ευθύνης των οχημάτων», ενώ σχετικά με θέματα αποζημίωσης τρίτων στο άρθρο 10 προβλέπεται ότι «το πρόσωπο που ζημιώθηκε έχει από την ασφαλιστική σύμβαση και μέχρι το ποσό αυτής ίδια αξίωση κατά του ασφαλιστή». Ενώ το άρθρο 6 του παραπάνω νόμου αναφέρει  ότι ….η ασφαλιστική κάλυψη πρέπει να περιλαμβάνει την έναντι τρίτων αστική ευθύνη εξαιτίας θανάτωσης ή σωματικής βλάβης ή ζημιών σε πράγματα, στην οποία περιλαμβάνεται και η χρηματική ικανοποίηση για ψυχική οδύνη ή  ηθική βλάβη…………»

Η κυκλοφορία των αυτοκινήτων στην ελληνική επικράτεια ρυθμίζεται από τον Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας. Η παραβίαση του δε, είναι η κύρια αιτία πρόκλησης τροχαίων ατυχημάτων υλικών ζημιών και σωματικών βλαβών σε πεζούς, οδηγούς και επιβάτες.

Η αποζημίωση είτε επί υλικών, είτε επί σωματικών βλαβών ρυθμίζεται από τις διατάξεις του Αστικού Κώδικα περί αποζημίωσης (914 επ).  Ο ρόλος της αποζημίωσης σ’ ένα τροχαίο ατύχημα είναι ιδιαιτέρως σημαντικός, διότι αποσκοπεί στην αποκατάσταση κάθε βλάβης που έχει υποστεί ένα άτομο. Η βλάβη αυτή μπορεί να είναι, περιουσιακή, ή βλάβη του σώματος, μπορεί να είναι παρούσα  ή και μέλλουσα, μπορεί να είναι θετική ή και αποθετική. Ιδίως στις περιπτώσεις σωματικών βλαβών οι τραυματίες τροχαίων ατυχημάτων χρήζουν ιδιαίτερης φροντίδας, καθώς είναι στις περισσότερες των περιπτώσεων αδύνατο να αυτοεξυπηρετηθούν. Άλλες πάλι φορές δεν μπορούν να εργαστούν για μεγάλο χρονικό διάστημα, γεγονός που μεταφράζεται σε κάθετη πτώση των εισοδημάτων τους. Ενώ αξίζει να σημειωθεί ότι πολλές φορές ένα τραυματισμός προκαλεί μικρής ή μεγάλης έκτασης αναπηρία, που ανατρέπει την πορεία της ζωής του παθόντα.  Για το λόγο αυτό η άσκηση μίας αγωγής αποζημίωσης απαιτεί γνώση και εμπειρία προκειμένου να επιτευχθεί η πλήρης και εύλογη αποζημίωση κάθε τραυματία.

Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσεται η αναζήτηση και διεκδίκηση χρηματικής ικανοποίησης ηθικής βλάβης εξαιτίας της πραγματικής, αναπόφευκτης και σοβαρής ταλαιπωρίας που επιφέρει ένα τροχαίο ατύχημα,  ή της ψυχικής οδύνης για τους συγγενείς των θυμάτων που χάνουν τη ζωή τους από ένα θανατηφόρο δυστύχημα.

×
Υπερχρεωμένα Νοικοκυριά, Ν. 3896/2010

 

Ο Ν. 3869/2010 αποτελεί ένα σημαντικό εργαλείο για την αντιμετώπιση των σύγχρονων προβλημάτων υπερχρέωσης πολιτών που έχουν αποδεδειγμένη μόνιμη αδυναμία να εξυπηρετήσουν τα χρέη τους. Απευθύνεται σε πρόσωπα που δεν έχουν πτωχευτική ικανότητα, δηλαδή δεν είναι έμποροι, και έχουν περιέλθει στην κατάσταση της μόνιμης αδυναμίας πληρωμής των ληξιπρόθεσμων οφειλών τους χωρίς δόλο. Στα πλαίσια της προστασίας του Ν. 3869/2010, δίνεται η δυνατότητα στα πρόσωπα αυτά να υπαχθούν σε ρύθμιση, να διασφαλίσουν παράλληλα τους ελάχιστους πόρους διαβίωσης των ιδίων και των οικογενειών τους, να διασώσουν την κύρια κατοικία τους και τελικά να έχουν μία δεύτερη ευκαιρία για ένα νέο οικονομικό ξεκίνημα στη ζωή τους.

(Σημ. Σύμφωνα με τις διατάξεις του Ν. 3869/2010, δεν επιτρέπεται η ρύθμιση οφειλών, οι οποίες: είτε α) έχουν αναληφθεί το τελευταίο έτος πριν την υποβολή της αίτησης υπαγωγής στο νόμο,  είτε β) προέκυψαν από αδικοπραξία που διαπράχθηκε με δόλο, από διοικητικά πρόστιμα, χρηματικές ποινές, φόρους και τέλη προς το Δημόσιο και τους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης πρώτου και δευτέρου βαθμού, τέλη προς νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου και εισφορές προς οργανισμούς κοινωνικής ασφάλισης, είτε γ) προέκυψαν από χορήγηση δανείων από Φορείς Κοινωνικής Ασφάλισης, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 15 και 16 του ν. 3586/2007, όπως ισχύουν (Α’ 151).»)

×
ΔΙΚΑΙΟ ΑΛΛΟΔΑΠΩΝ

 

Δίκαιο αλλοδαπών είναι το σύνολο των κανόνων που ρυθμίζουν την νόμιμη είσοδο, παραμονή και εγκατάσταση των αλλοδαπών που εισέρχονται στην ελληνική επικράτεια, θέτοντας όρους και προϋποθέσεις για την χορήγηση αδειών εισόδου και διαμονής σε αυτή. Σύμφωνα με την κρατούσα  άποψη ως αλλοδαπό χαρακτηρίζεται το πρόσωπο εκείνο που έχει άλλη – εκτός της ελληνικής – ιθαγένεια ή που δεν έχει την ιθαγένεια κανενός κράτους (ανιθαγενής).

Η διέλευση των ως άνω προσώπων από τα σύνορα και η διαμονή τους στην ελληνική επικράτεια ρυθμίζονται από τον ισχύοντα Κώδικα Μετανάστευσης και Κοινωνικής Ένταξης που τέθηκε σε ισχύ με τον νόμο 4251/2014, ο οποίος κατήργησε τα περισσότερα άρθρα του νόμου 3386/2005 που επίσης ρύθμιζε τις προϋποθέσεις εισόδου, διαμονής και κοινωνικής ένταξης υπηκόων τρίτων χωρών στην ελληνική επικράτεια.

Πολίτες τρίτων χωρών εφόσον έχουν νόμιμη άδεια εισόδου στην Ελλάδα και πληρούν τις υπόλοιπες προϋποθέσεις που θέτει ο νόμος, λαμβάνουν άδεια παραμονής. Ο νέος μεταναστευτικός κώδικας κατηγοριοποιεί τις άδειες διαμονής ανάλογα με τον σκοπό και τα δικαιώματα που εξασφαλίζουν στον αλλοδαπό ειδικότερα σε: α) άδεια διαμονής για εργασία και επαγγελματικούς λόγους (π.χ. εργαζόμενοι με εξαρτημένη εργασία – παροχή υπηρεσιών ή έργου) β) άδεια προσωρινής διαμονής (π.χ. εποχιακή εργασία)  γ) άδεια διαμονής για σπουδές, εθελοντική εργασία, έρευνα και επαγγελματική κατάρτιση, δ) άδεια διαμονής για οικογενειακή επανένωση (π.χ. μέλη οικογένειας πολίτη τρίτης χώρας) ε) άδεια διαμονής μακράς διάρκειας (π.χ. άδεια διαμονής επί μακρόν διαμένοντος, άδεια διαμονής δεύτερης γενιάς). Επίσης στον ανωτέρω κώδικα προβλέπεται η χορήγηση αδειών σε πολίτες τρίτων χωρών για ανθρωπιστικούς ή εξαιρετικούς λόγους. Στην κατηγορία των ανθρωπιστικών λόγων υπάγονται επί παραδείγματι τα θύματα εμπορίας ανθρώπων, τα θύματα εγκληματικών πράξεων, οι πάσχοντες αλλοδαποί από σοβαρά προβλήματα υγείας, ανήλικοι φιλοξενούμενοι σε οικοτροφεία κ.λ.π. Στην κατηγορία των εξαιρετικών λόγων υπάγονται οι αλλοδαποί που αποδεδειγμένα έχουν αναπτύξει ισχυρούς δεσμούς με την Ελλάδα.

Από τα άρθρα του νόμου 3386/2005 που δεν καταργήθηκαν αλλά εξακολουθούν να ισχύουν και να εφαρμόζονται είναι τα 76, 77, 78, 80, 81, 82, 83 που ρυθμίζουν τα ζητήματα της διοικητικής απέλασης του αλλοδαπού που έχει τελέσει ποινικό αδίκημα, ή έχει παραβιάσει τον Νόμο περί αλλοδαπών, ή είναι επικίνδυνος για τη δημόσια τάξη και ασφάλεια ή για την δημόσια υγεία. Στα παραπάνω άρθρα προβλέπονται τα μέσα άμυνας του αλλοδαπού τόσο κατά της απόφασης για την κράτηση του μέχρι την εκτέλεση της διοικητικής του απέλασης (αντιρρήσεις), όσο και κατά της ίδιας της διοικητικής απέλασης που του έχει επιβληθεί (προσφυγή, αίτηση αναστολής κ.λ.π). Πέραν της διοικητικής, ο Ποινικός Κώδικας προβλέπει και τη δικαστική απέλαση για τους αλλοδαπούς που καταδικάστηκαν σε κάθειρξη, επιβάλλοντας παράλληλα απαγόρευση επανεισόδου στη χώρα (αρ. 74 Π.Κ).

Μέρος του δικαίου των αλλοδαπών αποτελούν οι ρυθμίσεις για την αναγνώριση ενός ατόμου ως πρόσφυγα και η χορήγηση ασύλου. Το Άσυλο είναι ένα είδος διεθνούς προστασίας που χορηγεί μια χώρα σε άτομο που έχει φύγει από τη χώρα του διότι φοβάται ότι θα υποστεί δίωξη. Χορηγείται σύμφωνα με όσα προβλέπει η Σύμβαση της Γενεύης του 1951 σχετικά με το Καθεστώς των Προσφύγων. Για να αναγνωριστεί κάποιος ως πρόσφυγας πρέπει να έχει φύγει από τη χώρα του και να μην μπορεί να γυρίσει γιατί υπάρχει βάσιμος φόβος δίωξης.

Τέλος στο δίκαιο των αλλοδαπών εντάσσονται και οι ρυθμίσεις για την χορήγηση από την ελληνική πολιτεία της ελληνικής ιθαγένειας στους αιτούντες αυτήν σύμφωνα με τις προϋποθέσεις που θέτει η ελληνική νομοθεσία (πολιτογράφηση κ.λ.). 

×
ΟΡΟΙ ΧΡΗΣΗΣ

 

  1. Η χρήση της ιστοσελίδας mplawyers.gr διέπεται από τους παρόντες όρους και προϋποθέσεις, τους οποίους οι χρήστες καλούνται να διαβάσουν προσεκτικά και να συμμορφώνονται με αυτούς. Η χρήση του mplawyers.gr αποτελεί τεκμήριο ότι ο επισκέπτης/ χρήστης έχει μελετήσει, κατανοήσει και αποδεχτεί όλους τους όρους χρήσης. Οι παρόντες όροι χρήσης μπορεί να αναθεωρούνται και να ενημερώνονται οποιαδήποτε στιγμή και χωρίς προειδοποίηση. 
  2. Σκοπός της ιστοσελίδας mplawyers.gr είναι η γνωριμία του κοινού με τις παρεχόμενες υπηρεσίες και τους συνεργάτες του δικηγορικού γραφείου «Χ.ΜΕΜΤΣΑΣ – Δ. ΠΑΛΛΑ». Τα κείμενα που προβάλλονται στην ιστοσελίδα mplawyers.gr απευθύνονται σε μη νομικούς και αποσκοπούν στην συνοπτική παρουσίαση και εξοικείωση των επισκεπτών της ιστοσελίδας με τις παρεχόμενες νομικές υπηρεσίες του γραφείου μας, επί θεμάτων που ανακύπτουν στις καθημερινές συναλλαγές και σχέσεις. Σε καμία περίπτωση, τα εν λόγω κείμενα δεν έχουν χαρακτήρα νομικών συμβουλών και δεν θα πρέπει χρησιμοποιηθούν για αντίστοιχους σκοπούς. Η δε χρήση της ιστοσελίδας δεν δημιουργεί επαγγελματική σχέση με τους Χρήστες. Το Δικηγορικό μας Γραφείο δεν εγγυάται ότι τα περιεχόμενα της ιστοσελίδας θα παρέχονται χωρίς διακοπή και χωρίς σφάλματα και δεν ευθύνεται για οποιασδήποτε μορφής ζημία υποστεί ο χρήστης εξ αυτού του λόγου, εφόσον αυτός προβαίνει με δική του πρωτοβουλία σε χρήση των εν λόγω υπηρεσιών και με τη γνώση των όρων του παρόντος.
  3. Απαγορεύεται ρητά η αναδημοσίευση, αντιγραφή και προβολή του περιεχομένου, εν όλω ή εν μέρει, της ιστοσελίδας mplawyers.gr χωρίς την προηγούμενη ρητή έγγραφη άδεια των διαχειριστών της.
  4. Εφαρμοστέο δίκαιο και δικαιοδοσία: Οι όροι και προϋποθέσεις χρήσης της ιστοσελίδας, καθώς και οποιαδήποτε τροποποίηση, αλλαγή ή αλλοίωσή τους διέπονται και συμπληρώνονται από το ελληνικό δίκαιο. Για οποιαδήποτε διαφορά ανακύψει στα πλαίσια της χρήσης της παρούσης ιστοσελίδας αποκλειστικά αρμόδια ορίζονται τα δικαστήρια των Αθηνών και εφαρμοστέο δίκαιο το ελληνικό.
×