Monthly Archives Μάρτιος 2019

Τραυματισμός πεζής – παράσυρση από μοτοσικλέτα – διέλευση εκτός διάβασης πεζών

Το γραφείο μας χειρίστηκε υπόθεση τραυματισμού πεζής από διερχόμενη δίκυκλη μοτοσικλέτα. Η πεζή επιχείρησε να διασχίζει κάθετα κεντρικό δρόμο, διπλής κατεύθυνσης με διπλή διαχωριστική γραμμή στη μέση στην περιοχή των Αθηνών, εκτός διάβασης των πεζών, η οποία ευρισκόταν σε απόσταση 25 μέτρων. Κατά δε τη στιγμή της παράσυρσής από τη μοτοσικλέτα, η πεζή είχε διασχίσει το μεγαλύτερο μέρος του οδοστρώματος. Το Εφετείο Αθηνών ανέτρεψε την απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, η οποία είχε κρίνει την πεζή ως αποκλειστικά υπαίτια για τον τραυματισμό της. Με την απόφαση του Εφετείου κρίθηκε ο οδηγός της δίκυκλης μοτοσικλέτας συνυπαίτιος για την πρόκληση του ατυχήματος και τον τραυματισμό της πεζής σε ποσοστό 70% και η πεζή μόλις σε ποσοστό 30% (συνυπαίτια για τον τραυματισμό της). Συνακόλουθα, το Εφετείο της επιδίκασε χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης, αποζημίωση για πλασματικές αμοιβές για βοήθεια τρίτων προσώπων κατά τη διάρκεια της νοσηλείας της, αλλά και της ανάρρωσης της κατ΄ οίκον, δαπάνη βελτιωμένης διατροφής κ.α.

 

«……Ειδικότερα, ο µεν οδηγός της μοτοσυκλέτας διότι, αντίθετα µε όσα επιβάλλουν οι ουσιώδεις κανόνες της ασφαλούς οδήγησης που ορίζουν οι διατάξεις των άρθρων 12 παρ. 1, 17 παρ. 1, 2 εδ. α’ και 3 περ. στ’, 19 παρ. 1 και 2 και 39 παρ. 1 του ν. 2696/1999 «Περί Κυρώσεως του ΚΟΚ», διαπράττοντας τις αντίστοιχες παραβάσεις που τελούν σε αιτιώδη σύνδεσμο µε το πιο πάνω επελθόν επιζήμιο αποτέλεσμα, ενώ οδηγούσε νύχτα, διέσχιζε κατοικημένη περιοχή µε αυξημένη κίνηση πεζών που έστω και παρανόμως κατέρχονται στο οδόστρωμα, πλησίαζε σε σημείο της οδού µε φωτεινούς σηματοδότες στην πορεία του και υπήρχαν μπροστά του ακινητοποιηµένα αυτοκίνητα που είχαν διακόψει την πορεία τους προ του ερυθρού φωτεινού σηματοδότη, δεν φρόντισε να ελέγχει συνεχώς τη μοτοσυκλέτα που οδηγούσε και το χώρο γύρω και μπροστά από αυτήν ώστε να μπορεί σε κάθε στιγμή να εκτελέσει τους απαιτούμενους χειρισμούς και επιπλέον εκινείτο µε αυξημένη για τις πιο πάνω περιστάσεις ταχύτητα, η οποία δεν αποδείχθηκε µεν ότι υπερέβαινε το ανώτατο στο σημείο επιτρεπόμενο όριο των πενήντα (50) χιλιομέτρων την ώρα ήταν όμως ανώτερη από εκείνο που επέβαλαν οι προαναφερθείσες περιστάσεις, την οποία όχι µόνο δεν ρύθμισε εγκαίρως λαμβάνοντας συνεχώς υπόψη τις επικρατούσες οδικές και κυκλοφοριακές συνθήκες, αλλά ούτε ανέκοψε αυτήν μειώνοντάς την αναλόγως ώστε να µπορεί να διακόψει την πορεία του πριν από κάθε εμπόδιο που μπορούσε να προβλεφθεί και βρισκόταν σε ορατό για αυτόν σημείο της οδού. Αποτέλεσμα της αμελούς αυτής συμπεριφοράς του, η οποία συνδέεται αιτιωδώς  με το επελθόν επιζήμιο αποτέλεσμα, ήταν να µην αντιληφθεί εγκαίρως την ενάγουσα-πεζή, η οποία κατά το χρόνο του ατυχήματος είχε διασχίσει το μεγαλύτερο μέρος του οδοστρώματος κατά τα προεκτεθέντα, και να επιπέσει επί του σώματός της, αν και ευχερώς μπορούσε, αφού η οδός στο σημείο εκείνο εκτείνεται ευθεία σε ικανή απόσταση και η ορατότητά του δεν περιοριζόταν από κανένα εξωτερικό φυσικό ή τεχνητό εμπόδιο, να την αποφύγει οδηγώντας όπως όφειλε µε σύνεση, έχοντας διαρκώς τεταμένη την προσοχή του και ανακόπτοντας την ταχύτητα της μοτοσυκλέτας που οδηγούσε, αλλά και όταν την αντιλήφθηκε καθυστερημένα, μόλις την τελευταία στιγμή, δεν εκτέλεσε κανένα αποφευκτό ελιγμό ούτε τροχοπέδησε αφού δεν βρέθηκαν στο σημείο ίχνη τροχοπεδήσεως, παρόλο που αυτά επέβαλαν οι προαναφερθείσες αντικειμενικές συνθήκες και η ύπαρξη της πεζής εντός του οδοστρώματος Η δε πεζή διότι, αν και μπορούσε ευχερώς να χρησιμοποιήσει µε ασφάλεια την προκαθορισμένη µε ανάλογη σήμανση και διαγραμμιζόμενη διάβαση πεζών που υπήρχε στην κοντινή απόσταση των 25,70 μέτρων μπροστά από το σημείο του ατυχήματος, η οποία αν και αποχρωματισμένη ήταν ορατή από τους χρήστες της οδού, κατήλθε στο οδόστρωμα σε σημείο όπου δεν υπήρχε διάβαση πεζών και επιχείρησε να το διασχίσει χωρίς προηγουμένως να βεβαιωθεί επαρκώς, όπως όφειλε και μπορούσε, αν μπορούσε να προβεί στην κίνηση αυτή προκειμένου να διασχίσει µε ασφάλεια ολόκληρο το οδόστρωμα δίχως να παρεμποδίσει την κυκλοφορία των οχημάτων επί του οδοστρώματος που διέσχιζε καθέτως και χωρίς να λάβει υπόψη τον πιθανό κίνδυνο για την ίδια και τους επερχοµένους οδηγούς από την κινούμενη δεξιά της µε την πιο πάνω ταχύτητα µμοτοσυκλέτα. Επέδειξε, δηλαδή και αυτή, συμπεριφορά, η οποία, όντας ικανή κατά την συνήθη πορεία των πραγμάτων να προκαλέσει τροχαίο ατύχημα, το προκάλεσε στη συγκεκριμένη περίπτωση, έστω και αν αυτό συνέβη και από υπαιτιότητα του οδηγού της μοτοσυκλέτας, και έτσι συνδέεται αιτιωδώς προς την αμέλεια αυτή της παθούσας (άρθρα 330 του ΑΚ, 12 παρ. 1 εδ. α’ και 38 του ν. 2696/1999 «Περί Κυρώσεως του ΚΟΚ»). Η παράβαση εκ μέρους της πεζής των πιο πάνω διατάξεων του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας και η ύπαρξη αιτιώδους συνδέσμου µμεταξύ της παραβάσεως αυτής και του ατυχήματος δεν αναιρεί την υπαιτιότητα στην πρόκληση και την έκταση αυτού του οδηγού της μοτοσυκλέτας, καθόσον μάλιστα μόνη η τήρηση των ελάχιστων υποχρεώσεων που επιβάλλει ο παραπάνω Κώδικας στους οδηγούς οχημάτων κατά την οδήγησή τους δεν αίρει την υποχρέωσή τους να συμπεριφέρονται και πέραν των ορίων αυτών, όταν ιδίως οι περιστάσεις το επιβάλλουν προς αποτροπή ζημιογόνου γεγονότος, ή την μείωση των εξ αυτού επιζήμιων συνεπειών (ΑΠ 576/2000 ΕλλΔνη 41.1594, ΑΠ 447/2000 ΕλλΔνη 41.1309, ΑΠ 341/1999 ΕλλΔνη 40.1528). Αντιθέτως, υποχρέωση κάθε οδηγού, όπως και του οδηγού της μοτοσυκλέτας, είναι να επιδεικνύει ιδιαίτερη προσοχή προς τους πεζούς και να μειώνει την ταχύτητα του οχήματος που οδηγεί όταν ιδίως βρίσκονται, έστω και παρανόμως, πεζοί στην τροχιά του, επιτρέποντας στους τελευταίους να απομακρυνθούν. Από τις διδαχές της κοινής πείρας, εξάλλου, είναι γνωστό ότι κατά την κυκλοφορία των οχημάτων στην οδό παρουσιάζονται πάντοτε απρόοπτες καταστάσεις, οι οποίες επιβάλλουν την επιχείρηση άμεσης αναγκαστικής τροχοπεδήσεως ή και άλλων κατάλληλων αποφευκτικών ελιγμών, χωρίς ωστόσο να είναι απαραίτητη η επέλευση τροχαίου ατυχήματος, αν και εφόσον ο οδηγός κινείται µε την αναγκαία σύνεση και προσοχή στην οδήγηση και µε την επιβαλλόμενη για τις περιστάσεις ταχύτητα. Ενόψει τούτων, εκτιμώντας το Δικαστήριο, κατά τα άνω εκτεθέντα, τη βαρύτητα υπαιτιότητας καθενός των εμπλακέντων, οδηγείται στην κρίση ότι το ένδικο ατύχημα οφειλόταν σε αμέλεια µεν κατά ποσοστό 30% της πεζής, σε αμέλεια δε κατά ποσοστό 70% του οδηγού της μοτοσυκλέτας, κατά τη νόμιμή και εν μέρει βάσιμη και κατ’ ουσίαν ένσταση εκ της διατάξεως του άρθρου 300 του ΑΚ περί συνυπαιτιότητας της πεζής στην επέλευση του ατυχήματος και στον τραυματισμό της. Το Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, το οποίο µε την εκκαλουμένη απόφασή του έκρινε ότι αποκλειστικώς υπαίτια του ατυχήματος και του επελθόντος αποτελέσματος αυτού είναι η ίδια η πεζή-ενάγουσα και µε την παραδοχή αυτή απέρριψε την αγωγή της τελευταίας ως κατ’ ουσίαν αβάσιμη, έσφαλε κατά την ερμηνεία και την εφαρμογή του νόμου και κακώς εκτίμησε τις αποδείξεις…».

  Χρήστος Μέμτσας   Μαρ 21, 2019   Blog   Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Τραυματισμός πεζής – παράσυρση από μοτοσικλέτα – διέλευση εκτός διάβασης πεζών Read More

απώλεια εισοδημάτων – εποχιακός υπάλληλος – εργοδοτικές εισφορές – αναλογία δώρου Χριστουγέννων

Το γραφείο μας χειρίστηκε υπόθεση τραυματισμού εποχιακής ξενοδοχοϋπαλλήλου, η οποία τραυματίστηκε σε τροχαίο ατύχημα, ως συνεπιβάτιδα δίκυκλης μοτοσικλέτας. Μεταξύ άλλων αξιώσεων, προβλήθηκαν και επιδικάστηκαν αξιώσεις για απώλεια εισοδημάτων εξαιτίας του τραυματισμού της, για επιδίκαση των εργοδοτικών εισφορών και αναλογία Δώρου Χριστουγέννων.

Ακολουθεί το απόσπασμα της απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών :

«……Περαιτέρω, η ενάγουσα, η οποία είναι απόφοιτη του Τμήματος Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και η οποία εργαζόταν κατά περιόδους και ως γυμνάστρια, κατά τον κρίσιμο χρόνο εργαζόταν στην ανώνυμη εταιρεία µε την επωνυμία «………. Ξενοδοχειακή και Τουριστική Α.Ε.», και συγκεκριμένα στο ξενοδοχείο Ο. V. στον …… στην Κ……, µε σύμβαση ορισμένου χρόνου από 30.04.2017 έως 30.10.2017, ως σερβιτόρα µε μηνιαίες μικτές αποδοχές ……. ευρώ και πλέον αυτών λάμβανε για τις προσαυξήσεις της εργασίας τις Κυριακές το ποσό των …… ευρώ μηνιαίως, ήτοι οι συνολικές μικτές αποδοχές της ανερχόταν στο ποσό των ……. ευρώ. Συνεπεία του ένδικου συμβάντος και του εξ αυτού τραυματισμού της κατέστη ανίκανη προς εργασία κατά το χρονικό διάστημα από 15.09.2017 έως 31.10.2017, κατά το οποίο, αν δεν μεσολαβούσε το ένδικο ατύχημα, θα εξακολουθούσε µε πιθανότητα και κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων να εκτελεί την ίδια εργασία, ενόψει της ανωτέρω σύμβασης ορισμένου χρόνου, από την οποία θα κέρδιζε συνολικά κατά το χρονικό αυτό διάστημα το συνολικό ποσό των ……… (( …….. € / 2 για τον 09° του 2017 + ……. € για τον 10° του 2017 = (……. € + ……..). Σημειώνεται ότι µε την προσωρινή διακοπή εργασίας λόγω ανικανότητας προς αυτήν συνεπεία τραυματισμού, η εργοδότρια απαλλάχθηκε από την υποχρέωση καταβολής των ασφαλιστικών εισφορών, που διαφορετικά θα την βάρυναν. Βέβαια η ενάγουσα εργαζόμενη δεν έχει άμεση αξίωση κατά της εργοδότριας προκειμένου να απαιτήσει τις εισφορές αυτές. Οι εν λόγω όμως εισφορές δεν παύουν όμως να αποτελούν όφελος για την εργαζόμενη – ενάγουσα, η απόλαυση του οποίου χάνεται για τον ανωτέρω λόγο. Για να απολαύσει η εργαζόμενη το όφελος των εργοδοτικών εισφορών θα πρέπει είτε να τις καταβάλει η ίδια µε δικά της χρήματα είτε να απασχοληθεί µμεταγενέστερα για ίσο χρόνο. Τελικά οι εισφορές αυτές να υπογράψει δήλωση ανάκλησης της αρχικής του δήλωσης ατυχήματος αλλά και δήλωση άφεσης χρέους να υπογράψει δήλωση ανάκλησης της αρχικής του δήλωσης ατυχήματος αλλά και δήλωση άφεσης χρέους οποία και δικαιούται να ζητήσει αποζημίωση από τον υπόχρεο (ΑΠ 291/2007, ΝοΒ 2007.1370, 1641,Αθ. Κρητικός, Αποζημίωση από αυτοκινητικά ατυχήματα, 4η έκδοση, 2008, σελ. 266-267). Επομένως, η ενάγουσα δικαιούται πλέον του ανωτέρω ποσού και το ποσό των ….. ευρώ (…. € / 2 για τον 9ο του 2017 + ….. € για τον 10ο του 2017 = (….. € + ……), που αντιστοιχεί στις εργοδοτικές εισφορές, που δεν κατέβαλε, λόγω απουσίας της από την εργασία της, η εργοδότρια εταιρεία της. Επιπλέον, η ενάγουσα απώλεσε την αναλογία δώρου Χριστουγέννων, το οποίο ανέρχεται στο ποσό των …… ευρώ (0,25 Χ …… € μηνιαίες αποδοχές) καθώς και τις αναλογούσες εργοδοτικές εισφορές ύψους …… ευρώ. Επομένως, συνολικά απώλεσε από την ως άνω αιτία το ποσό των ….. ευρώ (…..), έλαβε δε για την ανωτέρω αιτία από τον ασφαλιστικό της φορέα, όπως αποδεικνύεται από την υπ’ αριθµ. πρωτ. /12.10.2018 βεβαίωση του ΕΦΚΑ, ως επιδότηση για το χρονικό διάστημα από 16.09.2017 έως 30.10.2017 το συνολικό ποσό των …. ευρώ, το οποίο πρέπει να αφαιρεί από το ποσό των …… ευρώ, και συνεπώς, η εκ της ανωτέρω αιτίας ζημία της ανέρχεται στο ποσό των …… ευρώ (……)…»

  Χρήστος Μέμτσας   Μαρ 21, 2019   Blog   Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο απώλεια εισοδημάτων – εποχιακός υπάλληλος – εργοδοτικές εισφορές – αναλογία δώρου Χριστουγέννων Read More

Αξιωματικός Πολεμικού Ναυτικού, Μικτές Αποδοχές, Καταστραφέντα Είδη, Αξία Μοτοσικλέτας

Αξιωματικός Πολεμικού Ναυτικού – Αποζημίωση

Το γραφείο μας χειρίστηκε υπόθεση τραυματισμού Αξιωματικού του Πολεμικού Ναυτικού ο οποίος ενεπλάκη σε τροχαίο ατύχημα. Ο ενάγων, Αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού, άσκησε αγωγή αποζημίωσης κατά την ασφαλιστικής εταιρείας του ζημιογόνου αυτοκινήτου, αξιώνοντας αποζημίωση για τον τραυματισμό του. Η υπηρεσία, του χορήγησε  αναρρωτική άδεια κατά την διάρκεια της οποίας του κατέβαλλε τις μικτές αποδοχές του. Από το άρθρο 930 παρ. 3 Α.Κ. προκύπτει ότι δύνανται νομίμως να αξιώσει αθροιστικά τα ποσά που αντιστοιχούν στα εισοδήματά του (μισθούς) τόσο από την υπηρεσία του όσο και από τον τρίτο, δηλαδή εν προκειμένω την ασφαλιστική εταιρία του υπαιτίου του ατυχήματος, καθώς η τελευταία δεν δύναται να ωφεληθεί από το γεγονός ότι η υπηρεσία του ζημιωθέντος – το Ελληνικό Δημόσιο εν προκειμένω – ήταν υποχρεωμένο εκ του νόμου να καταβάλλει την μισθοδοσία στο προσωπικό της. Βάσει της απόφασης που εκδόθηκε υποχρεώθηκε η ασφαλιστική εταιρεία του υπαιτίου οχήματος να καταβάλλει στον ενάγοντα Αξιωματικό του Πολεμικού Ναυτικού το σύνολο των μικτών αποδοχών του για ολόκληρο το διάστημα της αναρρωτικής του άδειας, παρά το γεγονός ότι είχαν προηγουμένως καταβληθεί από το Πολεμικό Ναυτικό. Επίσης επιδικάστηκε στον ανωτέρω οδηγό μοτοσικλέτας, η αξία των αντικειμένων που έφερε κατά τη σύγκρουση και συγκεκριμένα το κράνος του, το κινητό του τηλέφωνο, το παντελόνι και τα υποδήματα του, επειδή αποδείχθηκε ότι καταστράφηκαν. Επιπλέον αποδείχθηκε ότι εξαιτίας του τροχαίου ατυχήματος καταστράφηκε ολοσχερώς η μοτοσικλέτα του και επιδικάστηκε ως αποζημίωση το ποσό της εμπορικής της αξίας κατά τον χρόνο του ατυχήματος.

Ακολουθούν τα αντίστοιχα αποσπάσματα της απόφασης.

«….Επίσης, ο ενάγων, ο οποίος είναι αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού συνεπεία του ανωτέρω τραυματισμού του έλαβε άδεια 35 συνολικά ημερών. Οι μικτές αποδοχές του για το χρονικό αυτό διάστημα ανήλθαν σε ………(……… καθαρές αποδοχές + …………….. κρατήσεις) ευρώ. Το ανωτέρω ποσό, δικαιούται να αξιώσει ο ενάγων, παρά το γεγονός ότι καταβλήθηκε από το Ελληνικό Δηµόσιο ως μισθός (βλ ΑΠ 152/2017, 1488/2014 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ). Ακόμηµη, λόγω της ένδικης σύγκρουση; καταστράφηκε το κράνος του, μάρκας ARAI, αξίας, κατά την κρίση του δικαστηρίου, …… ευρώ, το κινητό του τηλέφωνο, μάρκας SAMSUNG J5, αξίας …… ευρώ, τα υποδήματά του αξίας, …….ευρώ και το παντελόνι του, αξίας …….. ευρώ, ήτοι συνολικά ……. ευρώ. Αποδείχθηκε επίσης ότι η µμοτοσικλέτα του ενάγοντος ήταν εργοστασίου κατασκευής PIAGGIO τύπου Χ 8, 250 κυβικών και µε έτος πρώτης κυκλοφορίας την ………….. Η εμπορική της αξία κατά τον χρόνο της σύγκρουση; ανερχόταν σε ………..ευρώ. Δεδομένου ότι για την επισκευή της θα έπρεπε να δαπανήσει το ποσό των ……… ευρώ, πρόκειται περί ολοσχερούς καταστροφής αυτής υπό την οικονομική του όρου έννοια και ως εκ τούτου η αντίστοιχη περιουσιακή ζημία του ιδιοκτήτη του, ανέρχεται στο προαναφερόμενο ποσό της αξίας της, αφαιρουμένου όμως του ποσού των ……. (αξία υπολειμμάτων), ήτοι συνολικά …….ευρώ…..»

  Χρήστος Μέμτσας   Μαρ 21, 2019   Blog, Uncategorized   Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Αξιωματικός Πολεμικού Ναυτικού, Μικτές Αποδοχές, Καταστραφέντα Είδη, Αξία Μοτοσικλέτας Read More
ΑΣΤΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ

 

Αστικό δίκαιο είναι το γενικό ιδιωτικό δίκαιο, δηλαδή το σύνολο των κανόνων που ρυθμίζουν τις έννομες σχέσεις της ζωής του κοινού ανθρώπου. Η καθημερινότητα μας, οι συναλλαγές μας, οι σχέσεις με την οικογένεια, η απόκτηση και διαφύλαξη της περιουσίας μας ρυθμίζονται από τους κανόνες αυτούς. Στο πλαίσιο των ως άνω κανόνων, τίθενται οι θεμελιώδεις αρχές των συναλλαγών, όπως επί παραδείγματι η ικανότητα του ατόμου να συνάπτει – συμμετέχει σε μία νόμιμη πράξη (δικαιοπραξία), η εκπροσώπηση και αντιπροσώπευσή του, ή  η ερμηνεία μιας σύμβασης, είναι κάποια από τα θέματα που ρυθμίζονται από το αστικό δίκαιο (γενικές αρχές αστικού δικαίου, άρθρα 1-286 Α.Κ.).

Ενδεικτικά παραδείγματα από την καθημερινή πραγματικότητα, τα οποία ρυθμίζονται από τους κανόνες του αστικού δικαίου είναι οι συμβάσεις που συνάπτουμε με φυσικά ή νομικά πρόσωπα (π.χ. τράπεζες), οι αγοραπωλησίες που πραγματοποιούμε, οι συμφωνίες που καταρτίζουμε για παροχή υπηρεσιών, οι μισθώσεις των ακινήτων, οι δανειακές, αλλά και γενικότερες υποχρεώσεις που αναλαμβάνουμε στα πλαίσια συμβατικών σχέσεων, η αποκατάσταση της ζημίας που υποστήκαμε ή προκαλέσαμε (ενοχικό δίκαιο, άρθρα 287-946 Α.Κ ). Επίσης από το αστικό δίκαιο ρυθμίζονται  η προστασία των δικαιωμάτων όπως η κυριότητα ή η νομή επί κινητών ή ακινήτων, τα βάρη επ΄ αυτών (ενέχυρο, υποθήκη κ.λ.), η κτήση της κυριότητας μέσω μεταβιβάσεως ή χρησικτησίας κ.λ.π (εμπράγματο δίκαιο, άρθρα 947-1.345 Α.Κ.).

Επιπροσθέτως, ο γάμος ή το διαζύγιο, η σχέση των συζύγων, των γονέων με τα τέκνα, τα δικαιώματα διατροφής, η υιοθεσία ενός παιδιού και εν γένει οι σχέσεις που δημιουργούνται σε μία οικογένεια αποτελούν μέρος των ρυθμίσεων του αστικού δικαίου (οικογενειακό δίκαιο, άρθρα 1.346-1.694 Α.Κ ).

Τέλος, τα θέματα που άπτονται των κληρονομικών δικαιωμάτων, οι δικαιούχοι της κληρονομιάς, αλλά και η εγκυρότητα της διαθήκης ρυθμίζονται από τις διατάξεις του αστικού δικαίου (κληρονομικό δίκαιο, άρθρα 1.710 – 2.035 Α.Κ).

×
ΠΟΙΝΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ

 

Ποινικό δίκαιο είναι το σύνολο το κανόνων που προσδιορίζουν τα γενικά και ειδικά χαρακτηριστικά μιας αξιόποινης συμπεριφοράς που εμφανίζει ιδιάζουσα ηθικοκοινωνική απαξία (έγκλημα), καθορίζοντας ταυτόχρονα και τον τρόπο τιμωρίας της (ποινή). Πρωταρχικός σκοπός του ποινικού δικαίου είναι η εμπέδωση της κοινωνικής ειρήνης μέσω της προστασίας των ηθικοκοινωνικών αξιών, οι οποίες θεμελιώνουν την έννομη τάξη. Τα εγκλήματα με κριτήριο την ποινή που προβλέπεται από το νόμο τριχοτομούνται α) σε πταίσματα, με προβλεπόμενη ποινή κράτηση ή πρόστιμο, β) σε πλημμελήματα με προβλεπόμενη ποινή φυλάκιση, χρηματική ποινή ή περιορισμό σε σωφρονιστικό κατάστημα και γ) σε κακουργήματα με προβλεπόμενη ποινή την κάθειρξη. Τα πραγματικά περιστατικά που εξετάζουμε για να διαπιστώσουμε εάν τελείται ένα έγκλημα βάσει του αντίστοιχου κανόνα δικαίου είναι η ύπαρξη  πράξης ή παράλειψης, η πλήρωση της αντικειμενικής υπόσταση ενός εγκλήματος, το άδικο, ο καταλογισμός, η πλήρωση της υποκειμενικής υπόστασης του εγκλήματος, ο δόλος, η αμέλεια και τέλος το τιμωρητό, καταλήγοντας ανάλογα με τα στοιχεία της κάθε περίπτωσης σε επιβολή ποινής, περιοριστικού μέτρου, ή και σε καμιά ποινική κύρωση όταν υφίστανται επί παραδείγματι οι λόγοι άρσης του αδίκου (άμυνα, έκτακτη ανάγκη), του καταλογισμού (ψυχώσεις κλπ), ή του αξιοποίνου (παραγραφή).

Συμπεριφορές που χαρακτηρίζονται ως αξιόποινες από την ελληνική πολιτεία είναι επί παραδείγματι  τα εγκλήματα κατά της ιδιοκτησίας όπως η κλοπή (372 επ Π.Κ), η υπεξαίρεση (375 Π.Κ), η ληστεία (380 Π.Κ), η φθορά ξένης ιδιοκτησίας (381 Π.Κ), επίσης τα εγκλήματα κατά της περιουσίας όπως η εκβίαση (385 Π.Κ), η απάτη (386 Π.Κ), η απάτη με υπολογιστή (386Α). Επιπλέον τα εγκλήματα κατά της ζωής, όπως η ανθρωποκτονία με πρόθεση (299 Π.Κ), οι σωματικές βλάβες (308 επ. Π.Κ) κ.λ.. Συνήθεις συμπεριφορές της καθημερινότητας που χαρακτηρίζονται ως εγκλήματα από τον Π. Κ είναι τα εγκλήματα κατά της τιμής όπως  η εξύβριση (361 Π.Κ), η δυσφήμιση (362 Π.Κ) κ.λ..

Πέραν του Π.Κ και άλλα νομοθετήματα χαρακτηρίζουν μια συγκεκριμένη συμπεριφορά ως αξιόποινη και προβλέπουν την επιβολή αντίστοιχης ποινής, όπως είναι επί παραδείγματι η πολεοδομική νομοθεσία, ή ο νόμος περί εξαρτησιογόνων ουσιών (παρ. 2 του άρθρου 1 του ν. 3459/2006 και Ν. 4139/2013)

 Από την άλλη πλευρά οι διατάξεις του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας θεσπίζουν τους κανόνες για να διασφαλιστεί μία νόμιμη και δίκαιη δίκη με σεβασμό στη βασική αρχή του δικαίου που είναι το τεκμήριο της αθωότητας του κατηγορουμένου. Συγχρόνως διασφαλίζουν και ρυθμίζουν τη συμμετοχή του θύματος στην ποινική διαδικασία, είτε με τη παράστασή του ως πολιτικού ενάγοντος, είτε ορίζοντας συγκεκριμένα εγκλήματα τα οποία διώκονται μόνο μετά από έγκληση του θύματος. Ομολογουμένως η ποινική δίκη από την προανάκριση μέχρι την  επ’ ακροατηρίω εκδίκαση μιας υπόθεσης είναι μια ιδιαιτέρως «γοητευτική», αλλά παράλληλα απαιτητική διαδικασία. Ο ρόλος του συνηγόρου είναι πολυσχιδής, καθώς οφείλει να διαθέτει ευρύτητα πνεύματος, να είναι ιδιαιτέρως προσεκτικός κατά την ανάγνωση της ποινικής δικογραφίας και να βρίσκεται σε διαρκή εγρήγορση προκειμένου να δώσει με υπευθυνότητα και βαθιά συναίσθηση του ρόλου του, ορθές κατευθυντήριες γραμμές στον πελάτη του.

Στον Ποινικό Κώδικα και στον Κώδικα Ποινικής Δικονομίας ρυθμίζονται επίσης διαδικασίες που συναντάμε κατ΄ εξοχήν στη δικαστηριακή πρακτική, όπως η «συγχώνευση» των ποινών (551 Κ.Π.Δ), η μετατροπή τους σε χρηματικές, η δοσοποίηση τους, ή η μετατροπή τους σε κοινωφελή εργασία (82 Π.Κ.), η αναστολή εκτέλεσης των επιβαλλόμενων ποινών (497 παρ. 7 Κ.Π.Δ.) και η ακύρωση είτε της διαδικασίας (341 Κ.Π.Δ.), είτε της ίδιας της απόφασης (430 Κ.Π.Δ.).

 

×
ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ

 

Διοικητικό δίκαιο είναι το σύστημα των κανόνων βάσει των οποίων ρυθμίζονται η οργάνωση και η λειτουργία της Δημόσιας Διοίκησης, δηλαδή του συνόλου των δημοσίων υπηρεσιών του κράτους και των νομικών προσώπων εκείνων που διακρίνονται ως φορείς άσκησης δημοσίας εξουσίας, καθώς και τις σχέσεις αυτών προς τους πολίτες και τα διοικητικά όργανα. Στην πράξη η Διοίκηση εκδίδει καθημερινά δεκάδες ατομικές και κανονιστικές διοικητικές πράξεις. Από τις πράξεις ή παραλείψεις των οργάνων της διοίκησης παράγονται άμεσα αποτελέσματα που επηρεάζουν τους διοικούμενους, πολλές φορές κατά τρόπο επιβλαβή για τα συμφέροντά τους. Η πρακτική και η εμπειρία δείχνουν ότι η άσκηση εξουσίας από την πλευρά της Διοίκησης γίνεται πολλές φορές είτε κατά παράβαση των νόμων, είτε καθ΄ υπέρβαση της διακριτικής ευχέρειας των οργάνων της, ενώ πολλές φορές εκδίδονται διοικητικές πράξεις που στερούνται αιτιολογίας. Αποτέλεσμα των ανωτέρω είναι χιλιάδες υποθέσεις να εισάγονται κάθε χρόνο στα διοικητικά δικαστήρια με αίτημα είτε την ακύρωση των διοικητικών πράξεων, είτε την έγερση αξιώσεων αποζημίωσης κατά του Δημοσίου. Η πρόσληψη, ο διορισμός, η προαγωγή, η απόλυση, η απονομή σύνταξης στα πλαίσια του δημοσιοϋπαλληλικού δικαίου, η σύναψη συμβάσεων μεταξύ ιδιωτών και του κράτους, η εκτέλεση ενός δημοσίου έργου, η επιβολή ενός προστίμου, οι πάσης φύσεως φορολογικές υποθέσεις, οι αξιώσεις αποζημίωσης κατά του κράτους, η χορήγηση ή η ανάκληση αδειών ίδρυσης και λειτουργίας των καταστημάτων είναι κάποιες από τις υποθέσεις που ρυθμίζονται από το Διοικητικό Δίκαιο και οι σχετικές διαφορές υπάγονται στα Διοικητικά Δικαστήρια .

×
ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ

 

Ασφαλιστικό δίκαιο είναι το σύνολο των κανόνων δικαίου που ρυθμίζουν τις σχέσεις των κοινωνικών ή ιδιωτικών φορέων ασφάλισης με τους ασφαλισμένους, αλλά και το καθεστώς λειτουργίας των φορέων αυτών. Ασφάλιση, κατά τη νομική της έννοια, είναι κοινωνία ομοίων κινδύνων, που παρέχει στα μέλη της, με αντάλλαγμα, αυτόνομη αξίωση για κάλυψη οικονομικής ανάγκης. Ιδιωτική ασφάλιση είναι αυτή που ασκείται από ασφαλιστικές επιχειρήσεις και βασίζεται σε σύμβαση. Σύμφωνα με τον νόμο 2496/1997 (Ασφαλιστικός Νόμος) προβλέπεται ότι : «..Με την ασφαλιστική σύμβαση η ασφαλιστική επιχείρηση (ασφαλιστής) αναλαμβάνει την υποχρέωση να καταβάλει, έναντι ασφαλίστρου, στον συμβαλλόμενό της (λήπτη της ασφάλισης) ή σε τρίτον, παροχή (ασφάλισμα) σε χρήμα ή, εφόσον υπάρχει ειδική συμφωνία, άλλη παροχή σε είδος, όταν επέλθει το περιστατικό από το οποίο συμφωνήθηκε να εξαρτάται η υποχρέωσή του (ασφαλιστική περίπτωση).

Η ασφάλιση της αστικής ευθύνης έναντι τρίτων από ατυχήματα αυτοκινήτων που κυκλοφορούν στην Ελλάδα είναι υποχρεωτική και προβλέπεται από το νόμο 489/1976 «περί υποχρεωτικής ασφάλισης της εξ ατυχημάτων αυτοκινήτων αστικής ευθύνης των οχημάτων», ενώ σχετικά με θέματα αποζημίωσης τρίτων στο άρθρο 10 προβλέπεται ότι «το πρόσωπο που ζημιώθηκε έχει από την ασφαλιστική σύμβαση και μέχρι το ποσό αυτής ίδια αξίωση κατά του ασφαλιστή». Ενώ το άρθρο 6 του παραπάνω νόμου αναφέρει  ότι ….η ασφαλιστική κάλυψη πρέπει να περιλαμβάνει την έναντι τρίτων αστική ευθύνη εξαιτίας θανάτωσης ή σωματικής βλάβης ή ζημιών σε πράγματα, στην οποία περιλαμβάνεται και η χρηματική ικανοποίηση για ψυχική οδύνη ή  ηθική βλάβη…………»

Η κυκλοφορία των αυτοκινήτων στην ελληνική επικράτεια ρυθμίζεται από τον Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας. Η παραβίαση του δε, είναι η κύρια αιτία πρόκλησης τροχαίων ατυχημάτων υλικών ζημιών και σωματικών βλαβών σε πεζούς, οδηγούς και επιβάτες.

Η αποζημίωση είτε επί υλικών, είτε επί σωματικών βλαβών ρυθμίζεται από τις διατάξεις του Αστικού Κώδικα περί αποζημίωσης (914 επ).  Ο ρόλος της αποζημίωσης σ’ ένα τροχαίο ατύχημα είναι ιδιαιτέρως σημαντικός, διότι αποσκοπεί στην αποκατάσταση κάθε βλάβης που έχει υποστεί ένα άτομο. Η βλάβη αυτή μπορεί να είναι, περιουσιακή, ή βλάβη του σώματος, μπορεί να είναι παρούσα  ή και μέλλουσα, μπορεί να είναι θετική ή και αποθετική. Ιδίως στις περιπτώσεις σωματικών βλαβών οι τραυματίες τροχαίων ατυχημάτων χρήζουν ιδιαίτερης φροντίδας, καθώς είναι στις περισσότερες των περιπτώσεων αδύνατο να αυτοεξυπηρετηθούν. Άλλες πάλι φορές δεν μπορούν να εργαστούν για μεγάλο χρονικό διάστημα, γεγονός που μεταφράζεται σε κάθετη πτώση των εισοδημάτων τους. Ενώ αξίζει να σημειωθεί ότι πολλές φορές ένα τραυματισμός προκαλεί μικρής ή μεγάλης έκτασης αναπηρία, που ανατρέπει την πορεία της ζωής του παθόντα.  Για το λόγο αυτό η άσκηση μίας αγωγής αποζημίωσης απαιτεί γνώση και εμπειρία προκειμένου να επιτευχθεί η πλήρης και εύλογη αποζημίωση κάθε τραυματία.

Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσεται η αναζήτηση και διεκδίκηση χρηματικής ικανοποίησης ηθικής βλάβης εξαιτίας της πραγματικής, αναπόφευκτης και σοβαρής ταλαιπωρίας που επιφέρει ένα τροχαίο ατύχημα,  ή της ψυχικής οδύνης για τους συγγενείς των θυμάτων που χάνουν τη ζωή τους από ένα θανατηφόρο δυστύχημα.

×
Υπερχρεωμένα Νοικοκυριά, Ν. 3896/2010

 

Ο Ν. 3869/2010 αποτελεί ένα σημαντικό εργαλείο για την αντιμετώπιση των σύγχρονων προβλημάτων υπερχρέωσης πολιτών που έχουν αποδεδειγμένη μόνιμη αδυναμία να εξυπηρετήσουν τα χρέη τους. Απευθύνεται σε πρόσωπα που δεν έχουν πτωχευτική ικανότητα, δηλαδή δεν είναι έμποροι, και έχουν περιέλθει στην κατάσταση της μόνιμης αδυναμίας πληρωμής των ληξιπρόθεσμων οφειλών τους χωρίς δόλο. Στα πλαίσια της προστασίας του Ν. 3869/2010, δίνεται η δυνατότητα στα πρόσωπα αυτά να υπαχθούν σε ρύθμιση, να διασφαλίσουν παράλληλα τους ελάχιστους πόρους διαβίωσης των ιδίων και των οικογενειών τους, να διασώσουν την κύρια κατοικία τους και τελικά να έχουν μία δεύτερη ευκαιρία για ένα νέο οικονομικό ξεκίνημα στη ζωή τους.

(Σημ. Σύμφωνα με τις διατάξεις του Ν. 3869/2010, δεν επιτρέπεται η ρύθμιση οφειλών, οι οποίες: είτε α) έχουν αναληφθεί το τελευταίο έτος πριν την υποβολή της αίτησης υπαγωγής στο νόμο,  είτε β) προέκυψαν από αδικοπραξία που διαπράχθηκε με δόλο, από διοικητικά πρόστιμα, χρηματικές ποινές, φόρους και τέλη προς το Δημόσιο και τους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης πρώτου και δευτέρου βαθμού, τέλη προς νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου και εισφορές προς οργανισμούς κοινωνικής ασφάλισης, είτε γ) προέκυψαν από χορήγηση δανείων από Φορείς Κοινωνικής Ασφάλισης, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 15 και 16 του ν. 3586/2007, όπως ισχύουν (Α’ 151).»)

×
ΔΙΚΑΙΟ ΑΛΛΟΔΑΠΩΝ

 

Δίκαιο αλλοδαπών είναι το σύνολο των κανόνων που ρυθμίζουν την νόμιμη είσοδο, παραμονή και εγκατάσταση των αλλοδαπών που εισέρχονται στην ελληνική επικράτεια, θέτοντας όρους και προϋποθέσεις για την χορήγηση αδειών εισόδου και διαμονής σε αυτή. Σύμφωνα με την κρατούσα  άποψη ως αλλοδαπό χαρακτηρίζεται το πρόσωπο εκείνο που έχει άλλη – εκτός της ελληνικής – ιθαγένεια ή που δεν έχει την ιθαγένεια κανενός κράτους (ανιθαγενής).

Η διέλευση των ως άνω προσώπων από τα σύνορα και η διαμονή τους στην ελληνική επικράτεια ρυθμίζονται από τον ισχύοντα Κώδικα Μετανάστευσης και Κοινωνικής Ένταξης που τέθηκε σε ισχύ με τον νόμο 4251/2014, ο οποίος κατήργησε τα περισσότερα άρθρα του νόμου 3386/2005 που επίσης ρύθμιζε τις προϋποθέσεις εισόδου, διαμονής και κοινωνικής ένταξης υπηκόων τρίτων χωρών στην ελληνική επικράτεια.

Πολίτες τρίτων χωρών εφόσον έχουν νόμιμη άδεια εισόδου στην Ελλάδα και πληρούν τις υπόλοιπες προϋποθέσεις που θέτει ο νόμος, λαμβάνουν άδεια παραμονής. Ο νέος μεταναστευτικός κώδικας κατηγοριοποιεί τις άδειες διαμονής ανάλογα με τον σκοπό και τα δικαιώματα που εξασφαλίζουν στον αλλοδαπό ειδικότερα σε: α) άδεια διαμονής για εργασία και επαγγελματικούς λόγους (π.χ. εργαζόμενοι με εξαρτημένη εργασία – παροχή υπηρεσιών ή έργου) β) άδεια προσωρινής διαμονής (π.χ. εποχιακή εργασία)  γ) άδεια διαμονής για σπουδές, εθελοντική εργασία, έρευνα και επαγγελματική κατάρτιση, δ) άδεια διαμονής για οικογενειακή επανένωση (π.χ. μέλη οικογένειας πολίτη τρίτης χώρας) ε) άδεια διαμονής μακράς διάρκειας (π.χ. άδεια διαμονής επί μακρόν διαμένοντος, άδεια διαμονής δεύτερης γενιάς). Επίσης στον ανωτέρω κώδικα προβλέπεται η χορήγηση αδειών σε πολίτες τρίτων χωρών για ανθρωπιστικούς ή εξαιρετικούς λόγους. Στην κατηγορία των ανθρωπιστικών λόγων υπάγονται επί παραδείγματι τα θύματα εμπορίας ανθρώπων, τα θύματα εγκληματικών πράξεων, οι πάσχοντες αλλοδαποί από σοβαρά προβλήματα υγείας, ανήλικοι φιλοξενούμενοι σε οικοτροφεία κ.λ.π. Στην κατηγορία των εξαιρετικών λόγων υπάγονται οι αλλοδαποί που αποδεδειγμένα έχουν αναπτύξει ισχυρούς δεσμούς με την Ελλάδα.

Από τα άρθρα του νόμου 3386/2005 που δεν καταργήθηκαν αλλά εξακολουθούν να ισχύουν και να εφαρμόζονται είναι τα 76, 77, 78, 80, 81, 82, 83 που ρυθμίζουν τα ζητήματα της διοικητικής απέλασης του αλλοδαπού που έχει τελέσει ποινικό αδίκημα, ή έχει παραβιάσει τον Νόμο περί αλλοδαπών, ή είναι επικίνδυνος για τη δημόσια τάξη και ασφάλεια ή για την δημόσια υγεία. Στα παραπάνω άρθρα προβλέπονται τα μέσα άμυνας του αλλοδαπού τόσο κατά της απόφασης για την κράτηση του μέχρι την εκτέλεση της διοικητικής του απέλασης (αντιρρήσεις), όσο και κατά της ίδιας της διοικητικής απέλασης που του έχει επιβληθεί (προσφυγή, αίτηση αναστολής κ.λ.π). Πέραν της διοικητικής, ο Ποινικός Κώδικας προβλέπει και τη δικαστική απέλαση για τους αλλοδαπούς που καταδικάστηκαν σε κάθειρξη, επιβάλλοντας παράλληλα απαγόρευση επανεισόδου στη χώρα (αρ. 74 Π.Κ).

Μέρος του δικαίου των αλλοδαπών αποτελούν οι ρυθμίσεις για την αναγνώριση ενός ατόμου ως πρόσφυγα και η χορήγηση ασύλου. Το Άσυλο είναι ένα είδος διεθνούς προστασίας που χορηγεί μια χώρα σε άτομο που έχει φύγει από τη χώρα του διότι φοβάται ότι θα υποστεί δίωξη. Χορηγείται σύμφωνα με όσα προβλέπει η Σύμβαση της Γενεύης του 1951 σχετικά με το Καθεστώς των Προσφύγων. Για να αναγνωριστεί κάποιος ως πρόσφυγας πρέπει να έχει φύγει από τη χώρα του και να μην μπορεί να γυρίσει γιατί υπάρχει βάσιμος φόβος δίωξης.

Τέλος στο δίκαιο των αλλοδαπών εντάσσονται και οι ρυθμίσεις για την χορήγηση από την ελληνική πολιτεία της ελληνικής ιθαγένειας στους αιτούντες αυτήν σύμφωνα με τις προϋποθέσεις που θέτει η ελληνική νομοθεσία (πολιτογράφηση κ.λ.). 

×
ΟΡΟΙ ΧΡΗΣΗΣ

 

  1. Η χρήση της ιστοσελίδας mplawyers.gr διέπεται από τους παρόντες όρους και προϋποθέσεις, τους οποίους οι χρήστες καλούνται να διαβάσουν προσεκτικά και να συμμορφώνονται με αυτούς. Η χρήση του mplawyers.gr αποτελεί τεκμήριο ότι ο επισκέπτης/ χρήστης έχει μελετήσει, κατανοήσει και αποδεχτεί όλους τους όρους χρήσης. Οι παρόντες όροι χρήσης μπορεί να αναθεωρούνται και να ενημερώνονται οποιαδήποτε στιγμή και χωρίς προειδοποίηση. 
  2. Σκοπός της ιστοσελίδας mplawyers.gr είναι η γνωριμία του κοινού με τις παρεχόμενες υπηρεσίες και τους συνεργάτες του δικηγορικού γραφείου «Χ.ΜΕΜΤΣΑΣ – Δ. ΠΑΛΛΑ». Τα κείμενα που προβάλλονται στην ιστοσελίδα mplawyers.gr απευθύνονται σε μη νομικούς και αποσκοπούν στην συνοπτική παρουσίαση και εξοικείωση των επισκεπτών της ιστοσελίδας με τις παρεχόμενες νομικές υπηρεσίες του γραφείου μας, επί θεμάτων που ανακύπτουν στις καθημερινές συναλλαγές και σχέσεις. Σε καμία περίπτωση, τα εν λόγω κείμενα δεν έχουν χαρακτήρα νομικών συμβουλών και δεν θα πρέπει χρησιμοποιηθούν για αντίστοιχους σκοπούς. Η δε χρήση της ιστοσελίδας δεν δημιουργεί επαγγελματική σχέση με τους Χρήστες. Το Δικηγορικό μας Γραφείο δεν εγγυάται ότι τα περιεχόμενα της ιστοσελίδας θα παρέχονται χωρίς διακοπή και χωρίς σφάλματα και δεν ευθύνεται για οποιασδήποτε μορφής ζημία υποστεί ο χρήστης εξ αυτού του λόγου, εφόσον αυτός προβαίνει με δική του πρωτοβουλία σε χρήση των εν λόγω υπηρεσιών και με τη γνώση των όρων του παρόντος.
  3. Απαγορεύεται ρητά η αναδημοσίευση, αντιγραφή και προβολή του περιεχομένου, εν όλω ή εν μέρει, της ιστοσελίδας mplawyers.gr χωρίς την προηγούμενη ρητή έγγραφη άδεια των διαχειριστών της.
  4. Εφαρμοστέο δίκαιο και δικαιοδοσία: Οι όροι και προϋποθέσεις χρήσης της ιστοσελίδας, καθώς και οποιαδήποτε τροποποίηση, αλλαγή ή αλλοίωσή τους διέπονται και συμπληρώνονται από το ελληνικό δίκαιο. Για οποιαδήποτε διαφορά ανακύψει στα πλαίσια της χρήσης της παρούσης ιστοσελίδας αποκλειστικά αρμόδια ορίζονται τα δικαστήρια των Αθηνών και εφαρμοστέο δίκαιο το ελληνικό.
×